منتظران مهدی (شیعیان ضد ماسون)
مذهبی و تاریخی و فرهنگی
کلمات کلیدی مطالب
نویسنده: ضد ماسون - چهارشنبه ۱٢ بهمن ۱۳٩٠

شهادت یا وفات امام زمان (عج)




در آن هنگام، حضرت حجت (عج) به اذن الاهى تمام امکانات معنوى و مادى را سازمان دهى کرده، تا حکومت عدل و عدالت جهانى که از بزرگ ترین آرمان‏هاى بشریت بوده، تحقق پیدا کند و انسان‏ها به کرامت‏هاى خود و امنیّت سبز فراگیر زندگى الاهى نایل آیند. در آن زمان، حضرت قائم (عج) به کمک نداى آسمانى به همه‏ى جهانیان معرفى شده و همه‏ى دوست داران عدالت و حق پذیران، مطیع او گشته و در لواى زیباى حکومت مهدى (عج) قرار خواهند گرفت.


 

1- البته حضرت، با تمام قوا با آنچه و آن کس که مانع رسیدن بشریت به این کمالات قدسى شود، مقابله‏ى سختى خواهد کرد و بر همه‏ى معاندین و منکرین پیروز خواهد شد. همان طور که قرآن مجید در سوره ی قصص، آیه‏ى 5 مى‏فرماید :

(وَ نُریدُ أَنْ نَمُنَّ عَلَى الَّذینَ اسْتُضْعِفُوا فِی الْأَرْضِ وَ نَجْعَلَهُمْ أَئِمَّةً وَ نَجْعَلَهُمُ الْوارِثین‏)

 و این مطلب، با توجه به سخنرانى حضرت حجت (عج) در کنار بیت اللَّه الحرام، که در روایت امام باقر (ع) آمده است، بهتر روشن مى‏شود.

 
2-درباره‏ى شهادت یا رحلت امام زمان (عج)، روایات گوناگون رسیده و چون این واقعه مربوط به آینده است فقط باید از طریق نقل ثابت شود. لکن، حدیث مربوط به شهید شدن امام زمان (عج) توسط یک پیرزن، مورد قبول اکثر علما نبوده و نمى‏توان به طور قطع این گزینه را تأیید کرد، که به گفته‏ى بعضى محققین، فقط در کتاب "الزام الناصب" نقل شده است.

 

3- با فرض قبول مضمون روایت، باید توجه داشته باشیم که آنچه حتمى و مسلم است این است که حاکمیت جهانى به دست حضرت حجت (عج) بر اساس عدل و قسط بر پا شده و سلطه‏ى ظالمان در هم شکسته خواهد شد، ولى دلیل قطعى بر این که زمینه‏ى هیچ گناه فردى و شخصى وجود نخواهد داشت، وجود ندارد.

 

حضرت مهدى(عج) چه مدت پس از ظهور زندگى مى کند و چگونه از دنیا مى رود؟

 

آنچه مسلّم است ، مـدت حکومت و حاکمیت مهدى(عج)باید به اندازه اى باشد که پایه هاى ظلم و ستمگرى ویران گردد و بر جاى آن بنیاد عدل و داد استوار گردد بدون تردید ، این مسائله اساسى ، زمــان مى طلبد و فرصت مى خواهد. کارى است کارستان و بنا نیست کــه همه امور را آن حضرت بــر اسـاس معجزه و روش غیر عــادى به پیش ببرد ، بنابراین عقل و شواهد دیگرى اقتضا مى کند که آن حضرت مدتى طولانى حیات داشته باشد تا بتواند در این دنیاى گسترده, تحولى همه جانبه و فراگیر, ایجاد کند و جهان را به اسلام و ارزشهاى اسلامى آشنا سازد.

اما این مدت چه اندازه به طول مى انجام ، خیلى روشن نیست ، روایات وارده از طریق عامه و خاصه ، گوناگون است :


پنج ، بیست ، سى و چهل سال ، در منابع اهل سنت

نوزده ، بیست ، سیصد و نه سال ، در منابع شیعى

اما این که چگونه از این جهان خواهد رفت ، به مرگ طبیعى یا غیر طبیعى ؟
اختلاف هایى در روایات به چشم مى خورد. بــرخــى از روایــات مـى گــویـنـد کــه آن حـضـرت مدتى حکومت خواهد کرد سپس وفات مى کند و مسلمانان بر او نماز مى گذارند.


از بعضى از روایات استفاده مى شود کـه مـرگ آن حـضـرت طبیعى نخواهد بود و به دست جنایتکاران, با مشخصاتى که براى آنان در روایات ذکر شده, به شهادت مى رسد

بررسى و قضاوت در این امر مبتنى بر دو مسائله است :


1- آیا همه امامان معصوم (ع) شهید مى شوند یا امکان دارد که به مرگ طبیعى از دنیا بروند. در فرض اول , دلیل و مستند آن چیست ؟


2- اگر در سایر ائمه (ع) پذیرفتیم که همه به شهادت رسیده اند , نسبت به امام زمان (عج) چه خواهد شد ؟ اجل طبیعى یا شهادت ؟

بــدون تــردیــد ، امــامــان معصوم (ع) تــا زمان امام عصر (عج) , همگى معاصر با سردمداران پلید و حاکمان قسى القلب و خون آشامى بوده اند آسایش و آرامش نداشته اند. امـا آیــا همه آن بزرگواران ، به شهادت رسیده اند یا خیر برخى از آنان به مرگ طبیعى از دنیا رفته اند بین علماى شیعى نزدیک به زمان معصوم اختلاف است :


شیخ صدوق بر این باور است :

(همه معصومین (ع) به اجل غیر طبیعى از دنیا رفته اند ... کسى که چنین عقیده نداشته باشد از ما نیست. )


شیخ مفید ، درجواب صدوق مى نویسد :


(آنچه را که شیخ صدوق در رابطه با درگذشت پیامبر (ص) و امامان معصوم (ع) به ستم و قتل گفته برخى از آنها ثابت است و برخى مشکوک. امـا شـهادت امیرالمؤمنین على و امام حسن و امام حسین (ع) به قتل حتمى و قطعى است. پس از ایشان مسمومیّت و شهادت موسى بن جعفر (ع) نیز قطعى و مسلم است. درباره امام رضا (ع) نیز قول قوى مسمومیت و شهادت ایشان است گرچه جاى تردید هست. امــا در دیـگـر ائمه (ع) راهى براى اثبات این که آنان به وسیله ستم یا ترور و یا قتل صبر به شهادت رسیده اند در دست نیست.
آنچه از راه احساسات گفته مى شود یقین آور نخواهد بود.)

عــلامه مجلسى پس از آن که روایات را زیر عنوان مى کند :

(انّهم علیهم السلام لایموتون الا بالشهادة)

، نـظـر شـیـخ مـفـیـد را مــورد نـقـد و بررسى قرار مى دهد و مى نویسد :


(بــا تــوجــه به اخبار فراوانى که مبنى بر شهادت ائمه (ع) در دست است و نیز نمونه هاى خاصى که در برخى از آنان وجود دارد نمى توان آن را نفى کرد. البته غیر از على و فاطمه و حسن و حسین و موسى بن جعفر و على بن موسى الرضا (ع) کـه دلیل قطعى بر شهادت آنان داریم در دیگر ائمه (ع) چنین دلیل قطعى نداریم امــا دلـیـل بــر نـفـى هـم نداریم و قرائن و و شواهد تاریخى مؤید شهادت آنان نیز هست. شاید مقصود شیخ مفید هم نفى قطع و تواتراست نه ردّ و نفى اصل مسائله.)


امام رضا مى فرماید :

(ما منا الامقتول)


یــا امـام حسن مجتبى(ع) مى فرماید :

(والله لقد عهد الینا رسول اللّه (ص) ان هذا الائمر علیکم اثنا عشر اماماً من ولد على و فاطمة , مامنا الامسموم او مقتول

 
بــه خــدا سـوگند , پیامبر (ص) به ما این عهد و وعده را داد که امر امامت را دوازده تن از فرزندان على و فاطمه (ع) به دست خواهند گرفت و هر یک از آنان, مسموم یا مقتول خواهند شد.)

 

قائلین به شهادت ائمه اصل کلى را از این روایات استفاده کرده اند و بر این نظرند که ساختار بدنى پیامبر(ص) و امامان(ع) به گونه اى است که زمینه و ظرفیت حیات و عمر طولانى را دارند مگر عارضه و حادثه اى از خارج بر آنان تحمیل شود.
ولى برخى از بزرگان کلیت این احادیث : «مامنا الامسموم او مقتول» را نپذیرفته اند.

 

طبرسى مى نویسد :


(بسیارى از اصحاب ما بر این باورند که امام حسن عسگرى (ع) و سایر ائمه (ع) بــا شـهـادت از دنـیـا رفـتـه انـد و بر این معنى به روایتى از امام صادق (ع) استدلال کرده اند که : «ما منا الامقتول او شهید، والله اعلم بحقیقة ذلک.»
جمله اخیر ایشان گویاى این معنى است که شهادت همه ائمه (ع) در نظر ایشان قطعى و مسلّم نبوده است.)

 

با توجه به نکات یاد شده روشن شد که اگر نظر شیخ صدوق را بپذیریم و بــه روایات «ما منا الامسموم او مقتول» پایبند بـاشیم و آنها را از نـظر سند بپذیریم امـــام زمان (عج) به دست جنایتکاران به شهادت مى رسد. ولى اگــر قــول شیخ مفید را بپذیریم و به روایات : «مامنا الامسموم او مقتول» پاینبد نباشیم باید بگوییم که چگونگى مرگ آن عزیز روشن نیست. واللّه اعلم

 

 

وفات امام زمان (عج) به مرگ طبیعی یا شهادت در روایت ائمه (ع)

قرآن می فرماید:

(هر نفسی مرگ را می چشد)

طبق این آیه که بیان کننده سنت الهی در باره همه مخلوقات است، امام زمان (ع) نیز پس از برقراری عدالت جهانی و ایجاد حکومت جهانی از این دنیا می روند. اما آیا به مرگ طبیعی یا به شهادت؟

 

 از دسته‌ای روایات استفاده می‌شود که آن حضرت به مرگ طبیعی از دنیا می‌رود. روایات زیر از آن جمله‌اند:

1-ام سلمه از پیامبر خدا (ص) چنین نقل می‌کند:
(مهدی از خاندان من و از فرزندان فاطمه است.... او در میان مردم به سنت پیامبرشان عمل می‌کند، پس هفت سال درنگ می‌کند و آن گاه از دنیا می‌رود و مسلمانان بر او نماز می‌گزارند. )

 

2-در روایتی که در تفسیر آیه شریفه:

(ثُمَّ رَدَدْنا لَکُمُ الْکَرَّةَ عَلَیهِم  ؛ پس از [چندی] دوباره شما را بر آنان چیره می‌کنیم)

 از امام صادق (ع) نقل شده چنین آمده است


(منظور خروج امام حسین(ع) با هفتاد تن از یارانش در زمان رجعت است در حالی که کلاه‌خودهای زرینی که دو رو دارد بر سر دارند و اعلام کنندگانی به مردم برسانند:

این حسین است که خارج شده است، تا آن جا که مؤمنان هیچ شک و تردید درباره او نکنند و بدانند که او دجّال و شیطان نیست، و او است حجّت قائم [به حق] در میان شما و چون معرفت به این که آن حضرت همان حسین (ع) است در دل‌های شیعیان استقرار یافت، حضرت حجّت را مرگ فرا می‌رسد و کسی که آن جناب را غسل می‌دهد و کفن و حنوط می‌کند و به خاک می‌سپارد همان حسینبن علی (ع) خواهد بود. جز وصی و امام هیچ کس متصدّی کار کفن و دفن وصی نشود.)

 

3-در روایت دیگری نیز امام صادق (ع) در پاسخ به این پرسش که اولین کسی که به دنیا رجعت خواهد کرد چه کسی است می‌فرماید:

(امام حسین (ع) در پی قائم (ع) خروج می‌کند... حسین (ع) به همراه آن گروه از یارانش که با او به شهادت رسیدند، به پیش می‌آید در حالی که هفتاد پیامبر او را همراهی می‌کنند، آن گونه که به همراهی موسی بن عمران فرستاده شدند. قائم (عج) انگشتر خود را به او واگذار می‌کند. پس حسین (ع) نخستین کسی است که عهده‌دار غسل و کفن و حنوط آن حضرت می‌شود و ایشان را در قبر خود قرار می‌دهد.)

 

 

 

از دسته ا‌ی دیگری از روایات استفاده می‌شود که آن حضرت به شهادت خواهند رسید:


1- از امام حسن مجتبی (ع) روایت شده است:

(به خدا سوگند، پیامبر خدا با ما پیمان بسته است که این امر [امامت] را دوازده‌ تن امام از فرزندان علی و فاطمه به دست خواهند گرفت و هیچ کدام از ما نیست، مگر این که مسموم یا کشته می‌شود)


2- امام صادق (ع) نیز در این باره می‌فرماید:

(به خدا قسم هیچ‌یک از ما نیست، مگر این که کشته شده و به شهادت می‌رسد)

3-از امام رضا (ع) نیز مشابه همین تعبیر، روایت شده است.


با توجه به این دو دسته روایات اظهار نظر صریح و قطعی در مورد چگونگی وفات امام‌مهدی (عج) مشکل به نظر می‌رسد.


اما به فرض این که آن حضرت به شهادت برسند قاتل ایشان کیست؟

در کتاب إلزام الناصب به نقل از برخی از علما عبارتی نقل شده است که قاتل آن حضرت این گونه معرفی شده است:

(هنگامی که هفتاد سال حکومت حضرت حجّت به پایان رسید، مرگ به سراغ او می‌آید. زنی از (بنی تمیم) به نام(سعیده) که ریشی چون مردان دارد، از بالای پشت بام هاونی سنگی به سوی آن حضرت که در حال گذشتن از آن مسیر است پرتاب می‌کند و او را می‌کشد.

 پس از درگذشت آن حضرت امام حسین (ع) عهده‌دار به خاک سپاری او می‌شود.

شهید سید محمد محمد صادق، صدر نقدها و اشکالات متعددی بر این عبارت وارد دانسته ازجمله می‌نویسد:

( این متن اساساً قابلیت اثبات موضوع شهادت حضرت را ندارد؛ زیرا روایت نقل شده از یکی معصومین نیست، بلکه از بعضی از علما که ما نمی‌دانیم کیست، نقل شده است. حتی اگر این متن چنان که از ظاهر آن برمی‌آید اشاره به مضامین برخی روایات داشته باشد، تبدیل به روایت مرسلی می‌شود که نه سند آن مشخص است و نه امامی که از او روایت شده است. افزون بر این که سند روایات یاد شده معمولاً ضعیف است و مضامین آنها دور از ذهن است به گونه‌ای که نمی‌توان با آنها چیزی را ثابت کرد)

 
پس از امام زمان (عج) و برقراری حکومت واحد جهانی به وسیله ایشان رجعت اتفاق خواهد افتاد. رجعت به این معنا است که پس از ظهور امام زمان (عج) برخی از جمله برخی از ائمه زنده می شوند. در روایات ما به رجعت برخی از پیامبران؛ مانند حضرت عیسی و برخی از ائمه؛ مانند امام حسین (ع) و برخی از اصحاب پیامبر اکرم (ص) و ائمه (ع) ؛ مانند سلمان فارسی، مقداد، جابر بن عبد الله انصاری، مالک اشتر و مفضل تصریح شده است.

اصل رجعت از عقاید شیعیان است که روایات زیادی درباره آن وارد شده است تا آن جا که برخی مانند علامه مجلسی قائل به تواتر  این روایات شده اند.

 

نویسندگان وبلاگ:
کدهای اضافی کاربر :


>