منتظران مهدی (شیعیان ضد ماسون)
مذهبی و تاریخی و فرهنگی
کلمات کلیدی مطالب
نویسنده: ضد ماسون - چهارشنبه ۱٥ شهریور ۱۳٩۱

سازمان کنفرانس اسلامی

 سازمان کنفرانس اسلامی OIC دومین سازمان بین دولتی پس از سازمان ملل متحد است که به عضویت از 57 کشور به گسترش بیش از چهار قاره است. سازمان صدای جمعی جهان اسلام و تضمین برای حفاظت و حمایت از منافع جهان اسلام در روح ترویج صلح بین المللی و هماهنگی میان افراد مختلف جهان است. سازمان بر اساس تصمیم اجلاس تاریخی که در رباط، پادشاهی مغرب در 12 رجب 1389 هجرت (25 سپتامبر 1969) برگزار شد به عنوان یک نتیجه از آتش سوزی جنایی مسجد الاقصی در اشغال بیت المقدس تأسیس شد.

 


 

نشان سازمان کنفرانس اسلامی

 

 نقشه کشور های عضو سازمان کنفرانس اسلامی

در سال 1970 نشست اولین کنفرانس اسلامی وزیران امور خارجهICFM در جده برگزار شد که برای ایجاد دبیرخانه دائمی در شهر جده تصمیم گرفته شد.

اکمل‌اُلدّین احسان‌اوغلو دبیر کلّ فعلی سازمان همکاری اسلامی از سال ۲۰۰۵ است.

منشور یا قانون اساسی سازمان کنفرانس اسلامی طبق ماده ۱۰۲ منشور سازمان ملل متحد در تاریخ ۱ فوریه ۱۹۷۴ به ثبت رسید.

 کشورهای عضو

 ۵۷ کشور عضو سازمان کنفرانس اسلامی هستندکه در زیر نام آنها آمده است.

عوامل تأسیس سازمان کنفرانس اسلامی

در نیمه دوم قرن بیستم، سران کشورهای اسلامی پس از حدوث یک سلسله رویدادهای سیاسی در جهان اسلام، ضرورت ایجاد سازمانی را که بتواند از بیش از 50 کشور اسلامی، امت یکپارچه ای بسازد و به جای تفرقه و اختلافات، وحدت و همبستگی را جایگزین کند، احساس نمودند.

سرانجام با پیشگامی سران کشورهای اسلامی ایران، عربستان و مراکش، کنفرانسی از وزرای امور خارجه کشورهای عرب، سال 1969 در قاهره راههای موجود برای ایجاد سازمانی با معیارهای اسلامی را بررسی کردند.

در پی این اجلاس، وزرای خارجه دولتین مراکش و عربستان در هفته اول سپتامبر 1969 در جده با یکدیگر ملاقات کرده و تصمیم گرفتند یک کمیته مقدماتی در سطح وزرای امور خارجه تشکیل دهند.

وظیفه این کمیته ارائه طرح ها و بررسی آنها به منظور برپایی کنفرانس سران دولتهای اسلامی بود. نمایندگان دولتهای ایران، پاکستان، سومالی، مالزی، نیجر و مراکش اعضای این کمیته مقدماتی را تشکیل می دادند.

پس از پایان تمهیدات یاد شده، اولین کنفرانس سران اسلامی از 22 تا 25 سپتامبر 1969 در شهر رباط پایتخت کشور مراکش تشکیل گردید.

بدین ترتیب، سازمان کنفرانس اسلامی با مساعی برخی از دولتهای اسلامی در قالب یک نهاد بین المللی و براساس حقوق سیاسی اسلام شکل گرفت.

در منشور سازمان کنفرانس اسلامی که از جمله اسناد معتبر این سازمان است، ضمن برشمردن اهداف (سکا) به تعابیری نظیر همبستگی کشورهای اسلامی، تفاهم و همکاری تأکید شده است.

به عبارت دیگر، از جمله اهداف اساسی سازمان کنفرانس اسلامی افزایش همبستگی اسلامی میان کشورهای عضو و حمایت از همکاری های فیمابین این کشورها در زمینه های اقتصادی، اجتماعی، فرهنگی و علمی است.

پس از مروری گذرا نسبت به سابقه پیدایش سازمان کنفرانس اسلامی، این سؤال همچنان در اذهان مطرح می شود که به چه دلیل یا دلایلی، این سازمان اسلامی بین المللی محورهایی نظیر همبستگی اسلامی، تفاهم، همکاری فیمابین کشورهای اسلامی را در بدو تأسیس به طور جدی پی گرفت؟

چرا و به چه دلیل، گروهی خاص از کشورهای اسلامی و نه همه آنها پرچمدار این جریان شدند و با تحرکات حساب شده و به هنگام دیپلماتیک، این روند عظیم را ایجاد نمودند.

پاسخ به سؤالات فوق می تواند به شکل اساسی راهگشای درک صحیح از ماهیت سازمان کنفرانس اسلامی باشد.

در دهه 60 مسلمانان شاهد رویدادهای تلخی بودند. این رویدادها، هر یک و به نوبه خود می توانست موجب ایجاد تنش هایی در میان مسلمانان و یا تحرکاتی در پایتخت های اسلامی شود.

یکی از این رخدادها، درگیری چهار ارتش مصر، سوریه، اردن و لبنان در جنگ 6 روزه با اسرائیل در ماه ژوئن سال 1967 بود که به شکست اعراب انجامید.

 ارتش اسرائیل موفق شد طی مدت کوتاهی، صحرای سینا را از مصر، ارتفاعات جولان را از سوریه، کرانه غربی و بخش شرقی بیت المقدس از اردن را، به اشغال خود درآورد.

 این شکست نظامی، دولتهای عربی درگیر با مسأله فلسطین را با بحرانهای سیاسی فزاینده مواجه ساخت که استعفای جمال عبدالناصر طراح اصلی این جنگ  را به دنبال داشت.

 در سایر پایتخت های اسلامی نیز مسأله بی کفایتی و ناتوانی دولتهای عربی در برخورد با اسرائیل، در افکار عمومی قوت می گرفت.

رویداد تلخ دیگر در این دهه، مسأله آتش سوزی «مسجدالاقصی» بود. «در روز 18 اوت 1969 برابر با 30 مرداد 1348 یک آتش سوزی عمدی در مسجدالاقصی روی داد.

دولت اسرائیل این عمل را به یک جهانگرد استرالیایی نسبت داد. براساس گزارش آسوشیتدپرس که به نقل از مقامات دادگاه اسرائیل، در تاریخ 30 دسامبر 1969 منتشر شد؛ روهین، جهانگرد استرالیایی در هنگام آتش زدن الاقصی دچار بیماری روانی بوده و بر طبق قوانین اسرائیل این شخص قابل مجازات نمی باشد.

در واکنش به این حادثه ، میلیونها مسلمان در سرزمین های اشغالی و کشورهای اسلامی آتش سوزی در الاقصی را به رژیم صهیونیستی نسبت دادند و آن را آغاز یک توطئه حساب شده از سوی اسرائیل، علیه مقدسات جهان اسلام قلمداد کردند.

واکنش دولتهای اسلامی و خصوصاً دولتهای عرب درگیر با مسأله فلسطین نسبت به این فاجعه متفاوت بود و هر یک از کشورهای اسلامی با توجه به ملاحظات خاص خود اعلام موضع نمودند.

 عبدالناصر، رئیس جمهور مصر اعلام کرد آتش سوزی الاقصی یک بار دیگر ثابت کرد ملل عرب چاره ای جز توسل به زور برای آزاد ساختن مراکز مقدس مذهبی ندارند.

 قاهره به صورت مرکز فعالیت کشورهای عربی درآمد و وزرای خارجه چهارده کشور عضو جامعه عرب در تاریخ 25 اوت 1969 در آن شهر با یکدیگر ملاقات کردند و درباره آتش سوزی الاقصی به بحث و مذاکره پرداختند.

 شرکت کنندگان پس از دو روز گفتگو تصمیم گرفتند شورای دفاعی عرب را که مرکب از وزرای دفاع و امور خارجه و رؤسای ارتش ممالک عربی بود، در هفته اول نوامبر تشکیل دهند تا طرح های لازم به منظور تجهیز اعراب و انجام اقدامات مشترک را بررسی کنند.

بنابراین آتش سوزی مشکوک مسجدالاقصی که به اعتقاد اکثر مسلمانان رژیم صهیونیستی مسبب آن بود، تنش هایی را در جهان اسلام بوجود آورد که در نهایت منجر به تأسیس سازمان کنفرانس اسلامی از سوی کشورهای اسلامی شد.

 اهداف دولتهای عضو سازمان کنفرانس اسلامی (سکا)

منشور (سکا) به عنوان سند اصلی و معتبر این سازمان است، که با موافقت اکثریت دولتهای عضو سازمان کنفرانس اسلامی، در اجلاس سوم وزیران امور خارجه که در جده از تاریخ 14 – 18 محرم 1392 ، هـ . ق برابر 29 فوریه لغایت 14 مارس 1972 تصویب شد و از این تاریخ به مرحله اجرا درآمد.

منشور سازمان کنفرانس اسلامی، با درج، سلسله اهدافی برای اعضای این سازمان، دولتهای عضو را ملزم به رعایت آنها نموده است. این اهداف عبارتند از :

1- افزایش همبستگی اسلامی میان کشورهای عضو.

2- حمایت از همکاری فیمابین کشورهای عضو در زمینه های اقتصادی، اجتماعی، فرهنگی و علمی و دیگر زمینه های حیاتی و مشاوره با کشورهای عضو سازمانهای بین اللملی.

3- تلاش برای از بین بردن تبعیض نژادی و استعمار با اشکال گوناگون.

4- اتخاذ اقدامات لازم برای حمایت از صلح و آرامش بین المللی که براساس عدل استوار است.

5- ایجاد هماهنگی در فعالیت های خود جهت حفظ آرامش و صلح در اماکن مقدسه و آزاد ساختن آنها و حمایت از مبارزه ملت فلسطین و کمک به ملت فلسطین، برای باز پس گرفتن .

6-حمایت مبارزه کلیه ملل اسلامی به خاطر حفظ حیثیت و استقلال و حقوق ملی خویش.

7- فراهم کردن اوضاع مناسب برای افزایش تفاهم میان کشورهای عضو و کشورهای دیگر.

مسلم است که اهداف یاد شده بدون به کارگیری اصول مبتنی بر ارزش های اسلامی ناممکن است؛ بنابراین کشورهای عضو مقرر می دارند و متعهد می شوند که برای تحقق بخشیدن به هدف های منشور، اصول زیر را به کار اندازند:

1- مساوات کامل میان کشورهای عضو.

2- احترام به اصل آزادی تعیین سرنوشت مردم و عدم دخالت در امور داخلی کشورهای عضو.

3- احترام به حاکمیت، استقلال و وحدت تمامیت سرزمین های هر یک از کشورهای عضو.

4- حل هر گونه اختلافات و منازعات فیمابین، از طریق مسالمت آمیز نظیر مذاکره یا میانجیگری، یا موافقت با داوری.

5- امتناع کشورهای عضو از به کار بردن زور یا تهدید علیه وحدت و حاکمیت ارضی یا استقلال سیاسی هر کدام از کشورهای عضو.

نویسندگان وبلاگ:
کدهای اضافی کاربر :


>