منتظران مهدی (شیعیان ضد ماسون)
مذهبی و تاریخی و فرهنگی
کلمات کلیدی مطالب
نویسنده: ضد ماسون - شنبه ۱ مهر ۱۳٩۱

اسکاتلند - ولز - ایرلند شمالی

اسکاتلند

 اسکاتلند کشوری است در نیمه شمالی جزیره بریتانیا در شمال غرب اروپا. این کشور همراه با انگلستان، ولز و ایرلند شمالی کشور پادشاهی متحد بریتانیای کبیر و ایرلند شمالی را تشکیل می‌دهد.

 

 


 

پرچم اسکاتلند

تاریخچه

 

 

نشان سلطنتی اسکاتلند

اسکاتلند وانگلستان تا سال ۱۷۰۷ کشورهایی با پادشاهی مستقل بودند

اما در تاریخ یکم ماه مه ۱۷۰۷ دو کشور طی توافقنامه‌ای با هم متحد شده، کشور (پادشاهی متحد بریتانیای کبیر) را به وجود آوردند.

حکومت

علیرغم اتحاد سیاسی در بریتانیای کبیر، کشور اسکاتلند دارای نظام حقوقی و آموزشی مستقل از انگلستان، ولز و ایرلند شمالی است.

اما در امور سیاسی بین‌المللی مانند عضویت در جامعه اروپا و سازمان ملل متحد، بریتانیای کبیر به عنوان (یک کشور) عمل می‌کند.

جغرافیا

اسکاتلند از شمال با دریای نروژ، از شرق با دریای شمال، از جنوب غربی با دریای ایرلند و از غرب با اقیانوس اطلس شمالی مرز آبی دارد.

علاوه بر سرزمین اصلی اسکاتلند در جزیره بریتانیا، اسکاتلند شامل ۷۹۰ جزیره کوچک و بزرگ است.

آبهای ساحلی این کشور، عمدتاً در دریای شمال، منبع بزرگ‌ترین ذخایر نفت و گاز در بین کشورهای جامعه اروپا است.

اقتصاد

مرکز اسکاتلند شهر تاریخی ادینبرا (ادینبورگ) است. ادینبرا دومین شهر بزرگ اسکاتلند و یکی از مراکز مهم اقتصادی و بانکداری اروپا است.

مرکز اصلی بانک سلطنتی اسکاتلند - یکی از ۵ بانک بزرگ جهان - در ادینبرا قرار دارد.

شهر گلاسگو بزرگ‌ترین شهر اسکاتلند و یکی از ۳ شهر بزرگ کشور بریتانیا است. گلاسگو و حومهٔ آن حدود ۴۱ درصد کل جمعیت اسکاتلند را در خود جای داده است.

سومین شهر بزرگ اسکاتلند و مرکز فعالیت صنعت نفت بریتانیای کبیر شهر ابردین در شمال شرق اسکاتلند است.

پرجم

پرچم کنونی بریتانیای کبیر از ترکیب پرچم اسکاتلند (زمینه آبی، ضربدر سفید) و پرچم انگلستان (زمینه سفید، صلیب سرخ) به وجود آمده است.

فهرست شهرهای اسکاتلند

1-گلاسگو

2-ادینبرا (ادینبورگ)

3-ابردین

4-پرث، اسکاتلند

5-استیرلینگ

6-اینورنس

7-داندی

8-سنت اندروز

 ولز

 

پرچم ولز

 

 نشان سلطنتی ولز

ولز کشوری است در جنوب غربی جزیره بریتانیا که به همراه انگلستان و اسکاتلند و ایرلند شمالی کشور پادشاهی متحد بریتانیای کبیر و ایرلند شمالی را تشکیل می‌دهد.

 پایتخت ولز شهر کاردیف است. جمعیت ولز در حدود سه میلیون نفر است و به دو زبان انگلیسی و ولزی سخن می‌گویند.

 

ایرلند شمالی

نشان سلطنتی ایرلند شمالی

 

ایرلند شمالی کشوری است در شمال جزیره ایرلند و در غرب جزیره بریتانیا.

این کشور به همراه انگلستان، اسکاتلند و ویلز کشور پادشاهی متحد بریتانیای کبیر و ایرلند شمالی را تشکیل می‌دهد.

جغرافیا

پایتخت آن شهر بلفاست است. ایرلند شمالی همراه با انگلستان و اسکاتلند و ولز کشور پادشاهی متحد بریتانیای کبیر و ایرلند شمالی را تشکیل می‌دهد.

سیاست

امروزه، برای بسیاری مردم عادی در بریتانیا، پدیده ای به نام (مسئله ایرلند)بیشتر یادآور سه دهه ناآرامی و کشتار ناشی از عملیات اغلب پنهانی گروه های چریکی مسلح جمهوریخواه طرفدار یکپارچگی ایرلند از یک طرف، و پروتستان های طرفدار وحدت با بریتانیا از طرف دیگر است

 که با حضور گسترده ارتش بریتانیا دراستان ایرلند شمالی جریان داشت. جمهوریخواهان، استقرار ده ها هزار سرباز ارتش در ایرلند شمالی در طول سه دهه (۲۰۰۰-۱۹۷۰) را ادامه اشغال خاک ایرلند توسط ارتش بریتانیا دانسته و مبارزه ای چریکی را علیه آن آغاز کردند.

تصمیم اولیه لندن به عملیات تروریستی خواندن این عملیات پنهانی، و بازداشت بدون مدت و محاکمه فعالان آر- آی- ای(ارتش جمهوریخواه ایرلند) و وحدت طلبان مسلح، به حل مسئله کمکی نکرد.

فعالیت مسلحانه ارتش سری جمهوریخواه ایرلند علیه بریتانیا، به صورت بمب گذاری در هدف های نظامی و اماکن عمومی، در دهه ۱۹۸۰ از ایرلند شمالی به خاک اصلی بریتانیا و شهر لندن نیز رسید.

(خبرسازترین عملیات مسلحانه ارتش سری جمهوریخواه ایرلند علیه بریتانیا، توطئه ترور مارگارت تاچر، نخست وزیر پیشین بریتانیا و کابینه او بود

که در تابستان ۱۹۸۴ با انفجار بمبی در هتل محل اقامت اعضاء دولت درکنفرانس سالانه حزب محافظه کار بریتانیا در شهر ساحلی برایتون صورت گرفت)

خبرسازترین عملیات مسلحانه (آی- آر- ای) علیه بریتانیا، توطئه ترور مارگارت تاچر، نخست وزیر پیشین بریتانیا و کابینه او بود

 که در تابستان ۱۹۸۴ با انفجار بمبی در هتل محل اقامت اعضاء دولت درکنفرانس سالانه حزب محافظه کار بریتانیا در شهر ساحلی برایتون صورت گرفت.

 خانم تاچر از آن واقعه جان سالم بدر برد ولی به کشته شدن یک وزیر و مجروح شدن شماری دیگر منجر شد.

 بمب گذاری (آی- آر- ای) درون یک قایق تفریحی در سال ۱۹۷۹ به سرنشینی لرد مونت باتن، آخرین فرماندار هند پیش ازاستقلال آن کشور، و از اقوام خانواده سلطنتی بود که در اثر آن کشته شد.

 نهایتأ، مارگارت تاچر که به متلاشی کردن آر- آی - ای کمر بسته بود، به توصیه مشاوران خود برای انجام مذاکرات محرمانه با جمهوریخواهان ایرلند شمالی موافقت کرد.

مذاکرات محرمانه با شین فین در باقیمانده سال های صدارت خانم تاچر و جانشین او، جان میجر هم به نتیجه نرسید.

سرانجام، تونی بلر، نخست وزیر دولت حزب کارگر با تصمیم متهورانه خود به عفو تمام اعضاء زندانی گروه های جمهوریخواه، این مذاکرات را با امضاء موافقت نامه جمعه نیک در سال ۱۹۹۸ به نتیجه رساند.

در این سند، تمام گروه های شبه نظامی خلع سلاح را پذیرفته و متعهد شدند که آرمان های سیاسی خود را فقط از راههای سیاسی و گفتگو و تفاهم دنبال کنند. ۱۲

 سال پس از امضاء سند مزبور، اکنون دولت محلی ایرلند شمالی، ائتلافی از بزرگترین حزب پروتستان های طرفدار وحدت با بریتانیا و شین فین، بزرگترین حزب جمهوریخواه طرفدار یکپارچگی دو ایرلند است.

آخرین مانع در راه سفر ملکه

لرد مونت باتن، آخرین فرماندار هند در سال ۱۹۷۹ ترور شد با وجود اهمیت تاریخی برقراری صلح بین دشمنان مسلح سابق در ایرلند شمالی که به ترک ارتش از این استان نیز منجر شد

 هنوز برای موافقت دولت بریتانیا با سفر رسمی ملکه به جمهوری ایرلند، یک مانع بزرگ حقوقی وجود داشت که دو ماده از قانون اساسی جمهوری ایرلند بود.

ماده ۲ قانون اساسی جمهوری ایرلند، مورخ ۱۹۳۷ میلادی، هر فردی را که در جزیره ایرلند بدنیا آمده باشد دارای کلیه حقوق شهروندی جمهوری ایرلند می شناخت.

و ماده ۳ همین سند، پکپارچگی جزیره ایرلند را خواسته مسلم ملت ایرلند دانسته و جامه عمل پوشاندن به آن از راه تفاهم و دوستی را وظیفه حکومت مردم جمهوری ایرلند شناخته بود.

 از دیدگاه دولت بریتانیا، چنین تعهدی از سوی جمهوری ایرلند به منزله دخالت در امور داخلی پادشاهی متحد بود.

در طول مذاکرات محرمانه بین دو دولت بریتانیا و جمهوری ایرلند با گروه های سیاسی و شبه نظامی فعال در ایرلند شمالی، دولت جمهوری ایرلند پذیرفت

 تا در ازاء دریافت حق رأی و رایزنی در کلیه تصمیمات سیاسی و اقتصادی مربوط به ایرلند شمالی، در متن دو ماده مورد بحث در قانون اساسی خود تجدید نظر کند.

این ترمیم در سال ۱۹۹۹ به این صورت انجام گرفت که حق کامل شهروندی جمهوری ایرلندبه  حق شهروندی بخشی از ایرلندبدل شد

و مسئولیت کشور در قبال یکپارچه کردن جزیره ایرلند نیز به صورت آرزوی یکپارچگی مردم ایرلند درآمد و تأکید بر در قالب یک کشور واحداز آن حذف، و به این ترتیب راه برای سفر ملکه بریتانیا هموار شد

 تاریخ

تاریخ ایرلند شمالی و تحولات آن را میتوان بدینگونه لیست کرد.

۱۹۲۱: بخش جنوبى ایرلند اعلام دولت آزاد کرد. در پى آن دو سال جنگ داخلى درگرفت. شمالى ها به دولت بریتانیا وفادار ماندند.

۱۹۳۷: اعلام دولت مستقل ایرلند. ۲۶ منطقه در جنوب و غرب ایرلند اعلام استقلال کردند که تا ۱۲ سال بعد توسط دولت بریتانیا به رسمیت شناخته نشد.

۱۹۶۲ ۱۹۵۵: حملات پراکنده ارتش جمهوریخواه کاتولیک ایرلند به مواضع دولت بریتانیا در انگلیس و ایرلند شمالى.

۱۹۶۹: اعزام ارتش بریتانیا به ایرلند شمالى براى درگیر شدن سخت ترین منازعات در عرض پنجاه سال.

۱۹۷۲: ارتش بریتانیا درجمعه خونین۱۳ معترض کاتولیک ایرلندى را کشت.

۱۹۷۹: IRA (ارتش جمهوریخواه ایرلند) حملاتش را علیه چهره هاى سرشناس بریتانیا تشدید کرد.

۱۹۸۱: ده زندانى IRA در اعتراض به وضعیت زندانیان سیاسى دست به اعتصاب غذا زدند و مردند.

۱۹۸۲: مجلس ایرلند شمالى انتخاب شد. کاتولیک ها انتخابات را تحریم کردند.

۱۹۸۴: بمب گذارى IRA در کنفرانس حزب محافظه کار انگلیس پنج کشته بر جاى گذاشت.

۱۹۸۵: توافقنامه ایرلند و انگلیس به دولت دوبلین قدرت مشاوره اى در ایرلند شمالى اعطا کرد.

۱۹۹۴: IRA اعلام آتش بس کرد. دولت بریتانیا اولین اجلاس علنى را با شین فین در عرض ۷۰ سال برگزار کردند.

۱۹۹۶: IRA به آتش بس خاتمه داد. مذاکرات چندجانبه درباره آینده ایرلند شمالى بدون حضور شین فین برگزار شد.

۱۹۹۷: (جری آدامز و مارتین مک گینس) در پارلمان بریتانیا صاحب کرسى شدند اما آن را نپذیرفتند. IRA صریحاً اعلام آتش بس کرد.

 دو حزب پروتستان در اعتراض به عدم تعهد IRA به خلع سلاح از مذاکرات کناره گرفتند.

۱۹۹۸: پس از انجام یک دوره طولانى مذاکرات، قرارداد صلح «جمعه خوب» به منظور پایان دادن به درگیرى ها و قانون شکنى ها امضا شد.

 انتخابات براى انتخاب یک شوراى جدید براى ایرلند شمالى برگزار شد. رهبر حزب پروتستان «UUP» دیوید تیمبر به عنوان نخستین وزیر انتخاب شد.

 انفجار یک خودروى بمب گذارى شده در ایرلند شمالى منجر به کشته شدن ۲۹ نفر شد.

این انفجار خونین ترین ناآرامى در ۳۰ سال گذشته پیش از این حادثه محسوب مى شد. ارتش آزادى بخش، مسئولیت این انفجار را بر عهده گرفت.

1999: حکومت ۲۷ ساله لندن در این ناحیه پایان یافت و دولت مستقل روى کار آمد. کاتولیک ها و پروتستان ها در قدرت با یکدیگر شریک شدند.

۲۰۰۱: در پى خلع سلاح نشدن ارتش آزادیبخش، دیوید تیمبر از سمت خود استعفا داد. وى پس از آنکه ارتش آزادیبخش تاحدودى خلع سلاح شد، مجدداً انتخاب شد.

۲۰۰۳: انتخابات شورا موجب افزایش تندروى ها شد و افراطى ها قدرت بیشترى یافتند.

۲۰۰۴: تونی بلر و آهرن نشستى به منظور دستیابى به توافق برگزار کردند. مبارزان ارتش آزادیبخش از عکسبردارى از خلع سلاح شان جلوگیرى کردند.

۲۰۰۵: پس از آنکه تیمبر نتیجه ضعیفى در انتخابات پارلمان به دست آورد، از سمت رهبرى حزب متبوع استعفا داد. ارتش آزادیبخش متعهد شد که خلع سلاح شود و در روند صلح ایرلند شمالى شرکت کند.

 تقسیمات کشوری

 

 

  1. Down (دوون)
  2. Antrim
  3. Derry / Londonderry
  4. Tyron (تایرون)
  5. Fermanagh
  6. Armagh

 

 

 

نویسندگان وبلاگ:
کدهای اضافی کاربر :


>