منتظران مهدی (شیعیان ضد ماسون)
مذهبی و تاریخی و فرهنگی
کلمات کلیدی مطالب
نویسنده: ضد ماسون - دوشنبه ٢٩ اسفند ۱۳٩٠

زنان یاری دهنده امام زمان(عج)

یکی از آرزوهای دیرینه بشر گسترش عدالت به معنای واقعی در سرتاسر گیتی است و این آرزو به شکل نوعی اعتقاد در ادیان الهی تجلی نموده است. در طول تاریخ کسانی که مدعی تحقق این ایده شدند، طرح ها ریختند و چاره ها اندیشیدند، ولی نتوانستند بشر خسته دل را امیدی بخشند. امام مهدی (عج) تنها چراغ فروزانی است که می تواند تاریکی ها و غبار خستگی را از انسان دور کند. روزی که او می آید و حکومت واحد جهانی تشکیل می دهد، انحراف ها و بی عدالتی ها را محو می سازد و ابرهای خودخواهی و نفاق را کنار می زند. در آستانه ظهور امام، حوادث شگفت انگیزی اتفاق می افتد که یکی از آن ها بازگشت گروهی از مؤمنان واقعی برای درک و تماشای عظمت و شوکت جهانی اسلام خواهد بود؛ البته عده ای از کافران بد طینت نیز در این میان پیش از آخرت به دنیا باز می گردند تا به سزای پاره ای از اعمال ننگین خود برسند.


در این میان گروهی از یاوران امام مهدی(عج) زنانی هستند که خدا به برکت ظهور امام آنان را زنده می کند و آن ها بار دیگر به دنیا رجعت می کنند.

بر اساس برخى از روایات ، تعداد زنان در هنگام ظهور امام زمان (عج) بر چهارقسم ، گروه بندی شده است :

گروه اول - حضور پنجاه زن در بین یاران امام

اولین گروه از زنانى که به محضر امام زمان (عج) مى ‏شتابند آن هایند که در آن ایّام مى ‏زیسته ‏اند و همانند دیگر یاران امام (ع) به هنگام ظهور در حرم امن الهى به ‏خدمت ایشان مى ‏رسند.

در این‏ باره دو روایت وجود دارد :

روایت اول : 

امّ سلمه ضمن حدیثى درباره علایم ظهور ، از پیامبر اکرم (ص) روایت کرده است که فرمود :

( در آن هنگام پناهنده ‏اى به حرم امن الهى پناه مى ‏آورد و مردم همانند کبوترانى که از چهار سمت به یک سو هجوم مى ‏برند به‏ سوى او جمع مى ‏شوند تا اینکه در نزد آن حضرت ، سیصد و سیزده‏ نفر گرد مى ‏آیند که برخى از آنان زن مى ‏باشند که بر هر جبّار و جبّار زاده اى پیروز مى ‏شود.)

روایت دوم : 

جابربن یزید جعفى ، ضمن حدیث مفصلى از امام باقر (ع) در بیان برخى نشانه ‏هاى ظهور نقل کرده که :

(به‏ خدا سوگند ، سیصد و سیزده نفر مى ‏آیند که پنجاه نفر از این عدّه زن هستند که بدون هیچ قرار قبلى در مکّه کنار یکدیگر جمع خواهند شد.)

 این است معناى آیه شریفه :

( هرجا باشید خداوند همه شما را حاضر مى ‏کند. زیرا او بر هر کارى توانا است. )

گروه دوم -زنان آسمانى

دسته دوم ، چهارصد بانوى برگزیده هستند که خداوند براى حکومت جهانى حضرت ولى ‏عصر (عج) در آسمان ذخیره کرده است و با ظهور اولین گروه از زنانى که به محضر امام زمان (عج) مى ‏شتابند ، آن هایند که در آن ایّام مى ‏زیسته ‏اند و همانند دیگر یاران امام (عج) به هنگام ظهور در حرم امن الهى به ‏خدمت امام (عج )مى ‏رسند. آن حضرت به همراه حضرت عیسى (ع) به زمین مى ‏آیند.

ابو هریره از پیامبراکرم (ص) روایت کرده که :

(عیسى ‏بن مریم (ع) به همراه هشتصد مرد و چهارصد زن از بهترین و شایسته ‏ترین افراد روى زمین فرود خواهد آمد.)

گروه سوم -رجعت زنان

سومین گروه از یاوران حضرت بقیّة الله (عج) زنانى هستند که خداوند به برکت ظهور امام زمان (عج) آنها را زنده خواهد کرد و بار دیگر به دنیا رجعت خواهند نمود.

این گروه دو دسته‏ اند : برخى با نام و نشان از زنده شدنشان خبر داده شده و برخى دیگر فقط از آمدنشان سخن به ‏میان آمده است.

در منابع معتبر اسلامى نام سیزده زن یاد مى ‏شود که به هنگام ظهور قائم آل محمّد (عج) زنده خواهند شد و در لشکر امام زمان (عج) به مداواى مجروحان جنگى و سرپرستى بیماران خواهند پرداخت.

طبرى در دلائل الامامة از مفضل ‏بن عمر نقل کرده که امام صادق (ع) فرمود :

(همراه قائم آل محمّد (عج) سیزده زن خواهند بود. گفتم: آنها را براى چه کارى مى‏ خواهد؟ فرمود: به مداواى مجروحان پرداخته، سرپرستى بیماران را به ‏عهده خواهند گرفت. عرض کردم: نام آنها را بفرمایید. فرمود: قنواء دختر رشید هجرى، ام ایمن، حبابه والبیه، سمیه، زبیده‏ ام خالد احمسیّه، ام سعید حنفیه، صیانه ماشطه، ام خالد جهنّیه. این گروه سیزده نفرى رجعت خواهند کرد و خداوند براى قدردانى از ایشان، به برکت امام زمان (عج) آنها را زنده خواهد کرد.)

در این روایت امام صادق (ع) از آن سیزده زن فقط نام نُه نفر را یاد مى ‏کند. در کتابخصایص فاطمیّه به ‏نام نسبیه و در کتاب منتخب ‏البصائربه‏ وتیره و أحبشیه اشاره شده است.

گروه چهارم -بانوان منتظر

چهارمین گروه یاوران امام زمان (عج) ، بانوان پرهیزکارى هستند که پیش از ظهور حضرت بقیّة الله (عج) رحلت کرده ‏اند. در وقت ظهور ، به ایشان گفته مى ‏شود:

(امام تو ظاهر گشته است ، اگر مایلى مى ‏توانى حضور داشته باشى)

 آنان نیز به اراده پروردگار زنده خواهند شد.

رجعت زنان مربوط به گروه خاصّى نیست و هر بانویى خود را با خواسته ‏ها و شرایط زندگى در حکومت حضرت مهدى (عج )تطبیق دهد ممکن است در آینده از رحمت خداوندى بهره ‏مند گشته ، براى یارى امام (عج) زنده شود.

یکى از آن شرایط ، خواندن(دعای عهد) است که در فرد ، نوعى آمادگى براى پذیرش حکومت آخرین ذخیره الهى ایجاد مى ‏کند.

به ‏فرموده امام صادق (ع) :

(هر که چهل صبح ، دعاى عهد را بخواند از یاوران قائم ما باشد و اگر هم پیش از ظهور آن حضرت از دنیا برود ، خداوند او را از قبر بیرون آورد تا در خدمت آن حضرت باشد.)

 زنان رجعت کننده

در منابع معتبر اسلامی، نام سیزده زن آمده است که به هنگام ظهور امام (عج) زنده خواهند شد و در لشکر امام به مداوای مجروحان جنگی و پرستاری بیماران خواهند پرداخت.

 در روایتی آمده است که امام صادق علیه السلام فرمود:

( همراه مهدی سیزده زن خواهند بود)

 مفضل بن عمر از حضرت پرسید:

آن‌ ها را برای چه کاری می ‌خواهد؟

 حضرت فرمود:

(برای مداوای مجروحان و رسیدگی به مریض‌ ها؛ همان ‌گونه که وقتی همراه پیامبر بودند، چنین می‌کردند)

 مفضل پرسید:

نام آن ها را بفرمایید

 حضرت فرمود:

(قنواء دختر رشید هجری، ام ایمن، حبابه والبیّه، سمیه مادر عمار بن یاسر، زبیده، ام خالد احمسیه، ام سعید حنفیه، صبانه ماشطه و ام خالد جهنیه)

هر چند در حدیث امام صادق (ع) فقط از نه نفر از آنان نام می برد، اما باید توجه داشت زنانی همچون صیانه که مادر چند شهید بود و خود نیز با وضعی جانسوز به شهادت رسید، سمیه که در راه دفاع از عقیدة اسلامی خود، سخت‌ ترین شکنجه ‌ها را تحمل نمود و تا پای جان از عقیدة خود دفاع کرد، ام‌ خالد که برای حفظ اسلام جانباز شد و نیز دیگرانی همچون زبیده، کسانی بودند که زرق و برق دنیا هرگز آنان را از اسلام باز نداشت؛ بلکه آن ها از آن امکانات در راه عقیده خود استفاده کرده و در مراسم حج که یکی از ارکان دین است، به کار بردند. بعضی نیز افتخار دایگی رهبر امت را داشتند و خود نیز از معنویات زیادی برخوردار بودند و بعضی دیگر، از خانوادة شهیدانی بودند که خود، پیکر نیمه ‌جان فرزندان ‌شان را حمل کردند. این افراد با داشتن چنین شرایطی ثابت کردند که می ‌توانند گوشه‌ ای از بار سنگین حکومت جهانی اسلام را بردوش گیرند.

تعدادی ازاین زنان مؤمن عبارتند از:

 سمیه، مادر عمار یاسر

هفتمین فردی که به اسلام گروید و بدترین شکنجه ‌ها را نیز تحمل کرد، سمیه بود. او و شوهرش، یاسر در دام ابوجهل گرفتار شده بودند و او به آن ها دستور داد که به پیامبر خدا (ص) دشنام دهند، اما آن ها چنین کاری نکردند. ابوجهل زره آهنی به سمیه و یاسر پوشاند و آن ها را مقابل آفتاب سوزان نگه ‌داشت. پیامبر (ص) که گاهی از کنارشان عبور می ‌کرد، آن ها را به صبر و مقاومت سفارش می‌ کرد و می ‌فرمود:

(ای خاندان یاسر صبر پیشه کنید که وعده‌ گاه شما بهشت است)

 سرانجام ابوجهل با ضربتی آنها را به شهادت رساند.

ام ایمن

این زن که نامش برکه است، دخترثعلبه بن عمرو بن حصن بن مالک و خدمت‌ گزار آمنه، مادر پیامبر و کنیز پیامبر (ص) بود. آن گاه که رسول خدا (ص) مادر خود را از دست داده بود، وی پرستاری حضرت را برعهده گرفت و به اصطلاح، خدمت ‌گزار رسول خدا (ص) محسوب می‌ شد. پیامبر (ص) درباره اش می ‌فرمود:

(او باقی ‌ماندة خاندان من است)

او از شیفتگان امامت بود که در ماجرای فدک، حضرت زهرا (ع)را به عنوان شاهد معرفی کرد و پنج یا شش ماه پس از رحلت پیامبر (ص)در زمان خلافت ابوبکر از دنیا رفت.

صیانه

از دیگر زنان رجعت کننده در دوران امام مهدی (عج) که به یاری حضرت می پردازند، صیانه است.

 درباره او آمده می نویسند:

(در دولت مهدی (عج )سیزده تن برای معالجة زخمیان زنده گشته و به دنیا باز می‌ گردند. یکی از آنان صیانه است که همسر حزقیل و آرایشگر دختر فرعون بوده است. شوهرش حزقیل پسرعموی فرعون و گنجینه دار او بوده و به گفتة او، مؤمن خاندان فرعون است که به پیامبر زمانش، موسی علیه السلام ایمان آورد)

نسیبه، دختر کعب

وی که همسر زید بن عاصم و از بانوان مجاهد و صحابی فداکار رسول خدا (ص) و راوی حدیث از آن حضرت بوده است. درباره او نوشته ‌اند:

(‌ در بیعت عقبه که 62 مرد از قبیله خزرج شرکت داشتند و با رسول خدا (ص) بیعت کردند، دو زن یعنی نسیبه و خواهر وی هم حضور داشتند و بدون اینکه به هنگام بیعت، دست رسول خدا (ص) به دست آن ها بخورد، با آن حضرت بیعت کردند و به اطاعت پیامبر (ص) اقرار و تعهد نمودند)

او که کنیه اش ام عماره است، در بیعت رضوان، جنگ احد و در جنگ یمامه که بعد از وفات رسول خدا (ص)با مسیلمه کذاب واقع شد، حضور داشته است. ایمان و اخلاص و فداکاری وی در جنگ احد، به جایی رسید که رسول خدا (ص) فرمود:

(وفاداری و مقاومت نسیبه، بهتر و بالاتر از بسیاری از مردها می‌ باشد)

در جنگ یمامه نیز دوازده زخم برداشت و حتی یک دست وی هم قطع شد.

ام خالد عبدی

ام خالد عبدی، بانویی است که استاندار عراق، یوسف بن عمرو به سبب عقیده شیعی و پیروی از زید بن علی بن الحسین(ع)در کوفه، دست او را قطع کرد. وی در راه عقیده و عبادت خویش، استواری و پای‌ بندی قاطعی داشت و در بیان معارف دین و ابراز عشق و ارادت به خاندان پیامبر (ص)برابر مخالفان، هیچ کوتاهی و مسامحه ‌ای روا نمی ‌داشت.

زبیده

او، همسر هارون الرشید و از شیعیان بود. وقتی هارون از عقیدة او آگاه شد، سوگند یاد کرد او را طلاق دهد. او به انجام کارهای نیک معروف بود. زمانی که یک مشک آب در شهر یک دینار طلا ارزش داشت، او همة حُجاج و شاید مردم مکه را سیراب کرد. او دستور داد با کندن کوه ‌ها و احداث تونل‌ ها، آب را از خارج حرم مکه، به حرم آوردند. وی صد کنیز داشت که همگی حافظ قرآن بودند و هر کدام موظف بود که یک دهم قرآن را بخواند؛ به گونه ‌ای که از منزل او صدای قرائت قرآن همانند زمزمة زنبورهای عسل بلند بود.

 حبابه والبیه

بزرگانی همچون شیخ طوسی، شیخ کلینی، فیض کاشانی، محدث بحرانی، طبرسی، راوندی و علامه مجلسی، او را محدث و راوی حدیث از هشت تن از امامان معصوم، از امام علی (ع) تا امام رضا (ع) دانسته ‌اند.

 وی، راوی حدیث از امام علی (ع) بوده و در روزگار امام زین العابدین (ع) 113 سال از عمر او می گذشت. در سال 183ق که امام موسی بن جعفر (ع) شهید شده و امام رضا (ع) عهده ‌دار امامت گردید، وی به حضور امام هشتم رسید؛ در حالی که عمر او در این روزگار، حداقل 235 بود.

 وقتی از دنیا رفت، امام رضا (ع) او را با پیراهن خود کفن کرده و به خاک سپرد. سن او هنگام مرگ، بیش از 240 سال بود. او، دوبار به جوانی بازگشت که یک بار به معجزه امام سجاد (ع) و بار دوم به معجزه امام هشتم (ع) بود. هشت امام معصوم (ع) با خاتم خود بر سنگی که او همراه داشت، نقش بستند.

 قنواء، دختر رشید هجری

دانشمندان رجالی و اهل فقه و حدیث، مانند شیخ طوسی، برقی و مامقانی این بانوی بزرگوار را از بانوان یاور امام صادق (ع) و راوی حدیث از آن حضرت معرفی کرده ‌اند. میزان پایداری در عقیده و پای‌ بندی او به اسلام و تشیع و علاقه اش به امیرالمؤمنین (ع)، از جریانی که دربارة شیوه اسارت و شهادت پدرش توسط ابن زیاد نقل می ‌کند، مشخص می ‌شود.


زنان غیرمؤمن

در حدیثی از امام باقر (ع)، از زنی خبر داده شده است که حضرت زهرا (ع) را خیلی رنج می ‌داد. این زن نیز از رجعت کنندگانی است که باز می گردد تا به سزای عملش در این دنیا برسد:

( آگاه باشید اگر قائم ما قیام کند، حمیراء زنده می ‌شود تا اینکه آن حضرت به او تازیانه بزند و تا اینکه از وی برای فاطمه دختر رسول‌خدا انتقام بگیرد.

روای از حضرت پرسید:

 فدایت شوم! چرا بر او تازیانه می ‌زند؟

 حضرت فرمود:

به سبب افترا و تهمتی که به أم ابراهیم زد.

 روای پرسید:

چرا خداوند، تا زمان قائم آن را به تأخیر انداخت؟

 امام باقر (ع) فرمود:

به سبب اینکه خداوند، پیامبر را برای رحمتِ خلق مبعوث کرد، ولی مهدی را برای انتقام از دشمنان)

 

 

نویسندگان وبلاگ:
کدهای اضافی کاربر :


>