منتظران مهدی (شیعیان ضد ماسون)
مذهبی و تاریخی و فرهنگی
کلمات کلیدی مطالب
نویسنده: ضد ماسون - چهارشنبه ٧ تیر ۱۳٩۱

   انتفاضه

 در 8 دسامبر 1987 انتفاضه اول ملت فلسطین علیه اشغال سرزمینشان توسط ارتش رژیم صهیونیستی آغاز شد و تاکنون که دومین انتفاضه را شاهد هستیم این حرکت مردمی توانسته است ضرباتی را در ابعاد گوناگون سیاسی، امنیتی، اقتصادی و ... به این رژیم وارد کند.

انتفاضه واژه ای است که از همان سال 1987 (1366) همزمان با آغاز قیام مردم مسلمان و تحت ستم فلسطین وارد واژگان انقلابی- سیاسی جهان شد. از لحاظ لغوی انتفاضه به معنی جنبش و لرزش است که همراه با نیرو و سرعت باشد، اما از نظر انقلابیون جهان، انتفاضه حکایت از عملکرد معترضانه و شجاعانه مردم غیرمسلح فلسطین در برابر رژیم اشغالگر قدس دارد. انتفاضه حرکت توده های سنگ به دست فلسطینی است توده های که اعم از پیر و جوان و زن و مرد در برابر سربازان تا بن دندان مسلح اسراییلی ایستادگی می کنند تا پیام مظلومیت و اشغال سرزمین خویش را به جهانیان برسانند. در تاریخ یک قرن گذشته فلسطین چندین انتفاضه وقیام مردمی رخ داده است از این میان قیامهای 1921، 1933، 1936 همگی کوتاه بودند و خیلی زود توسط استعمارگران انگلیسی سرکوب گردیدند، اما در سال 1987 انتفاضه بزرگ موسوم به انتفاضه اولرخ داد. 
 

 


انتفاضه اول

در این خیزش عمومی، حوادث مهمی اتفاق افتاده است که هر یک در شروع انتفاضه مردمی دخیل بودند: در شب ششم اکتبر 1987، در گذرگاه الشجیعه در جنوب شهر غزه، بین نیروهای اسرائیلی و گروهی از مجاهدان فلسطینی درگیری پیش می‌آید. صبح روز بعد با حضور خبرنگاران در محل حادثه، رژیم صهیونیستی اثری از درگیری برجای نگذاشته بود، امّا بعد از مدتی جریان فاش گردید که در این حادثه چهار مبارز فلسطینی به شهادت رسیده‌اند.

 روز هشتم اکتبر، تمام شهرهای نوار غزه شاهد راهپیمایی مردم خشمگین بود. تا غروب این روز تعداد مجروحین به 30 تن رسید و ده‌ها نفر نیز بازداشت شدند. پس از این درگیری، پلیس بیت‌المقدس اعلام کرد که به گروهی یهودی موسوم به (پاسداران جبل هیکل) اجازه داده است تا در حرم شریف قدس، مراسم دینی خود را برگزار کنند. این خبر، صبح جمعه نهم اکتبر 1987 تمام مردم شهر قدس را برانگیخت تا برای دفاع از حریم بیت‌المقدّس و جلوگیری از آلوده شدن آن بوسیله دشمنان بپاخیزند.

 در روز موعود، مقاومت فلسطینی‌ها برای جلوگیری از ورود این گروه به حرم شریف قدس، به زخمی‌شدن ده‌ها مسلمان ختم شد و گروه پاسداران هیکل از محل درگیری گریختند. با این حال قدس آرام نگرفت ودر آن روزها نوار غزه، نابلس، رام‌الله، و الخلیل یکپارچه آشوب بود.

 در 12 اکتبر با شهادت مادر 35 ساله‌ای که دبیر یکی از مدارس رام‌الله بود و نیز با زخمی شدن ده‌ها نفر دیگر، نبرد میان مردم بی‌دفاع و نیرو‌های اسرائیلی شدت یافت. از طرفی با ورود جرج شولتز وزیر امور خارجه وقت آمریکا به سرزمین‌های اشغالی، تظاهرات اعتراض آمیز فلسطینی‌ها در نوار غزه و کرانه باختری ادامه یافت و فرمانده نظامی منطقه جنوب ارتش اسرائیل نیز درپی این اتفاقات، در روز 16 نوامبر حکم اخراج شیخ عبدالعزیز عوده رهبر معنوی جهاد اسلامی را صادر کرد. در پی انتشار این خبر سراسر مناطق جبالیا، غزه، خان یونس، بلاطه، دهیشه و جنین مملو از تظاهرات و اعتراضات گردید.

 در ادامه این نا آرامی‌ها گروه جهاد اسلامی در شب 22 نوامبر عملیات شهادت‌طلبانه‌ای را در شمال تل‌آویو اجرا کرد که منجر به هلاکت عده‌ای از سربازان اسرائیلی شد. همچنین در شب 25 نوامبر نیز چریک‌های فلسطینی جبهه خلق، توسط هواپیمای بادبانی (کایت) به شهرک یهودی‌نشین الخاصّه حمله بردند که باعث کشته‌شدن 6 تن از سربازان اسرائیلی شد.

 همه این رویدادها زمینه ساز قیامی شد که پس از هشتم دسامبر 1987 با تصادف عمدی یک خودروی ارتش اسرائیل با 4 تن از کارگران فلسطینی، شعله‌ور گردیده و بزرگترین و گسترده‌ترین خیزش فلسطینیان پس از سال 1967 را رقم زد.

علل انتفاضه اول

اگر چه بررسی همه علل و عوامل انتفاضه مردم فلسطین نیاز به گذشت زمان بیشتری دارد، اما چند عامل مهم بروز انتفاضه را می‌توان بدینگونه فهرست کرد:

 1=تأثیر انقلاب اسلامی ایران بر مردم فلسطین

 یکی از دلایل اصلی شروع انتفاضه نگاه ملت فلسطین در تحولات بیرونی در منطقه و انقلاب اسلامی ایران بود که دراین‌باره رهبر سازمان جهاد اسلامی فلسطین، شهید دکتر فتحی شقاقی توضیحات جامعی دارد:

 (هیچ چیز به اندازه انقلاب امام خمینی(ره) نتوانست ملت فلسطین را به هیجان آورد و احساسات آنها را برانگیزد و امید را در دلهایشان زنده کند. با پیروزی انقلاب اسلامی ، ما به خود آمدیم و دریافتیم که آمریکا و اسرائیل نیز قابل شکست هستند. ما فهمیدیم که با الهام از دین اسلام می‌توانیم معجزه کنیم)

2= ناامیدی مردم از رهبران خود

 از دیگر عوامل مهم شروع انتفاضه ناامیدی و یاس ملت فلسطین از رهبران خود بود. سازمان آزادیبخش فلسطین(ساف)که در مسیر مبارزات مردمی تا دوران کسب هویت، به عنوان رهبر و نقطه اتکاء مردم فلسطین بخصوص ساکنان مناطق اشغالی تلقی می‌شد، در درون خود دچار تحولات بسیار زیادی شد و از یک سازمان مبارز و مدافع حقوق فلسطینی‌ها به سازمانی تبدیل گشت که برای کسب اولین و ساده‌ترین و پیش پاافتاده‌ترین حقوق مردم فلسطین هیچ‌گونه توانایی از خود نمی‌تواند بروز دهد. به تعبیر (ابوایاد) از رهبران سابق ساف:

 ( صریحاً بگویم ورود فتح به سازمان آزادیبخش فلسطین در سال 1968، خصلت انقلابی آن را کاهش داد. جنبش ما دچار بوروکراسی شده است. رزمندگی خود را از دست داده و به جای آن احترام و ابهت به دست آورده است و از ترس اینکه مبادا از جانب سیاستمداران، متهم به تروریسم، تندروی و ماجراجویی شود، برای اثبات میانه‌روی، نرمش و آشتی‌پذیری خود در هر قدم شتاب کرد، غافل از آنکه رسالت عمده‌اش اساساً این نیست)


3=سیاستهای سرکوب گرانه اسرائیل

اقدامات وحشیانه حاکمان اسرائیلی و همچنین عناصر و گروههای نژادپرست و افراطی صهیونیست نسبت به اهالی و مردم فلسطینی، از جمله قتل، شکنجه، غارت، تخریب منازل، بازداشت‌های گسترده دسته‌جمعی، حبس‌های طولانی و توهین به مقدسات، کاسه صبر فلسطینی‌ها را لبریز نمود تا اینکه باعث شد آنها در مقابل تجاوزات و زورگویی‌های رژیم صهیونیستی ایستادگی نمایند و منطقی ترین پاسخ به چنین سیاستهائی آغاز قیامی مردمی به دور از دخالت سستم دولتی بود.

 4=ناامیدی توده‌های فلسطینی از دولتهای حامی

 یکی از دلایل مهم آغاز انتفاضه تقویت این حس در مردم فلسطین بود که انتظار هرگونه کمکی از بیرون بویژه در قالب دولتهای عربی که تا آن زمان آنها انتظار آن را داشتند عبث و بیهوده است. کشورهای عربی پس از شکستهای سهمگین از ارتش اسرائیل، روحیه خود را از دست دادند و در مقابل فلسطینی‌ها بیشتر به شعار تکیه کردند تا عمل. به تعبیر ابوایاد:

( تمام انقلابهایی که در فلسطین شکل گرفته‌اند در پایتختهای عربی دفن شده‌اند. دولتهای عربی نسبت به فلسطینی‌ها علاقه افلاطونی ابراز داشتند، وعده و وعید فراوان دادند، اما اقدام واقعی و عملی هیچ... . با مشاهده این بی‌توجهی آشکار رژیم‌های عربی به اوضاع فلاکت‌بار فلسطینیان، آخرین امیدها از حمایتها و کمک‌های دولتهای عربی و کارساز بودن اندیشه ناسیونالیسم عربی قطع شد و اندیشه اتکا به اسلام و حرکت از درون که با پیروزی انقلاب اسلامی در ایران به نحو موفقیت‌آمیزی تجربه شده بود، قوت گرفت)

ویژگی‌های انتفاضه اول

 1=اسلامی بودن

یکی از مهمترین ویژگیهای انتفاضه فلسطین نسیبت به حرکتهای مشابه پیشین خمیر مایه اسلامی آن بود. منیر شفیق تئوریسین انقلاب فلسطین در این مورد می‌گوید:

(مسئله فلسطین همان مسئله اسلام است و این امر منافاتی با وطن‌پرستی و عربیت ندارد و چون مسئله فلسطین در اساس و جوهرش مسئله‌ای اسلامی است، باید بر همین اساس معالجه و بر این اساس حل و فصل شود )

 2=حضور مردم در متن انتفاضه

نقش مردمی در بسیاری از قیامها تاریخی یکی از مهمترین عامل موفقیت این حرکتها بوده است و انتفاضه ملت فلسطین نیز از این قاعده مستثنی نبود. در این حرکت مردم در متن انتفاضه قرار داشتند و گرچه دولتمردان سعی داشتند در برخی از برهه ها از این مسئله( به درست یا به غلط ) به عنوان برگی چانه زنی در فرایند گفتگوها سود ببرند اما به عنوان ابزاری در دست رهبران فلسطینی نبودند و شاید به جرات بتوان این را گفت که در برخی اوقات اینم حرکت انتفاضه بود که راهبرد گفتگوها را تعیین می کرد تا اینکه ورود به مذاکرات بتواند چنین خواسته ای را بر آن تحمیل کند.

 یکی دیگر از ویژگیهای این قیام نوع منحصر به فرد بودن این قیام بود که بلحاظ ابزار و شیوه با قیامهای پیشین در داخل وخارج بسیار متفاوت بود. مبارزات فلسطینی همواره متکی به عملیاتهای چریکی و سلاح و سازمان بوده است، اما این بار زنان و کودکان فلسطینی به همراه جوانان این مرز و بوم با سلاحی نامتعارف (بلحاظ شیوه های مدرن جنگ-)سنگ در برابر گلوله به مبارزه با اشغالگران خانه ها و سرزمین خود پرداختند.

4= شهادت‌طلبی

 شهادت‌طلبی و از جان گذشتگی، یکی دیگر از خصوصیاتی بود که در قیام نخستین انتفاضه جایگاهی ویژه بخود گرفت. این خصوصیت که اوج آن در عملیات استشهادی بویژه در سوی زنان و دختران فلسطینی متجلی گردید سبب آن شد تا دولت عبری بر این باور برسد که ملت فلسطین خطوط قرمزی را بین خود و مقامات مذاکره کننده ترسیم می کنند و درصورت عبور این مقامات از این خطوط آن را نخواهند پذیرفت.

 5=خودجوش و مستقل بودن

از دیگر ویژگیهای این دوران نسبت به حرکتهای قبلی فلسطینی‌ها، خودجوش و مستقل بودن آن است. جنبش فلسطین در برخورد به بن‌بست در همه خطوط و راهها، سرانجام به این نتیجه رسید که اسلام راه‌حل این مسئله است. راهی که فلسفه‌های سیاسی نتوانستند بپویند و غالباً به شکست، تسلیم و سازش کشیده شدند. امروز در اسلام جستجو می‌شود و این راه همان ایده بازگشت به خویشتن است.

6=آگاهی

مردم فلسطین با آگاهی و معرفتبرای کسب حقوق از دست رفته‌شان با یکدیگر متحد شدند و در صحنه مبارزه حضوری فعال دارند چنین آگاهی با گذشت زمان نیز فزونی پیدا کرد و در انتفاضه بعدی و حرکت های دیگر این ملت تداعی پیدا کرد و به اوج خود رسید.

رکود انتفاضه  اول

با آغاز انتفاضة فلسطین در سال 1987، فلسطینیان بعد از چهل سال در موضع تهاجم و اسرائیل در موضع تدافع قرار گرفت و چنین بعدی سبب گردید تا این تفکر در برخی طیف ها ایجاد شود که موضع تدافعی اتخاذ شده از سوی دولت اسرائیل را می توان در روند گفتگوها شاهد بود و در نتیجه آن می توان از طریق گفتگوها به برخی از مطالبات ملت فلسطین جامعه عمل پوشاند. در پی انتفاضه همچنین امنیت داخلی اسرائیل به شدت به خطر افتاد و همین امر ضرورت طرح حل مسئله فلسطین را برای اسرائیل مطرح ساخت. در این بین ساف با توجه به برگ برنده‌ای که به دست آورد، سوار بر امواج حوادث شد و از انتفاضه به عنوان برگی در مذاکرات صلح با اسرائیل استفاده کرد. یک سال بعد از انتفاضه، ساف در نوزدهمین اجلاس ملی فلسطین در الجزایر، تأسیس کشور فلسطینی در کنار اسرائیل را تصویب کرد و قطعنامه‌های 242و338 که موجودیت اسرائیل را به رسمیت می‌شناخت و از فلسطینیان به عنوان آوارگان عرب سخن می‌گفت، مورد قبول قرار داد. به هر رو برگزاری اجلاس الجزایر و تصمیمات آن اولین ضربه را بر وحدت فلسطینیان در مبارزه مردمی وارد آورد.

 مدتی بعد طرح گفتگوهای سیاسی صلح و موافقت ساف و کشورهای عربی با شرکت در آن، عامل دیگری در جدایی و اختلاف گروههای فلسطینی شرکت‌کننده در انتفاضه شد. در آستانه امضای پیمان غزه ـ اریحا، که منجر به خاموش شدن انتفاضه گردید، اسحاق رابین بار دیگر به گسترش موج اسلام‌گرایی در سرزمینهای اشغالی فلسطین اعتراف کرد و در پاسخ به پرسشهای چند تن از اعضای کمیسیون دفاع اسرائیل، تأکید کرد که نفوذ گروههای اسلامی در سرزمینهای اشغالی، هر روز گسترش بیشتری می‌یابد و این برای اسرائیل خطرناک خواهد بود. رابین گفت:

 (طرفداران فلسطینی [امام]خمینی می‌کوشند تا جناههای معتدل جنبش فتح را از صحنه مبارزه خارج سازند)

 نیوزویک در تفسیری که پس از امضای پیمان غزه ـ اریحا داشت، چنین نوشت:

 (رابین یک اسب جنگی پیر است، او ژنرالی است که در سال 1967 اسرائیل را به پیروزی رساند. او در زمان تصدی امور وزارت دفاع کشور نیز کسی بود که از سرکوب فلسطینی‌ها به منظور حفظ نظم در سرزمینهای اشغالی طرفداری می‌کرد. اکنون وی هدف خویش را صرفاً بدان جهت روی صلح با ساف متمرکز نموده است که جلوی خطر بزرگتر ناشی از بنیادگرایان را بگیرد.)

  پس از امضای پیمان غزه ـ اریحا نیز، روزنامه آمریکایی کریستین ساینس مانیتور نوشت:

 ( اگر به خاطر مسلمانان رادیکال نبود، صلح بین ساف و اسرائیل هرگز به وقوع نمی‌پیوست. این روزنامه می‌افزاید: از شگفتی‌های قضیه این است که طرفین معاهده یعنی اسحاق رابین و یاسر عرفات، هر دو از ترس یک دشمن مشترک که همان اسلام سیاسی رادیکال می‌باشد، مجبور به امضای قرارداد صلح شدند.)

 به اعتقاد جرج حبش، پیشنهاد اسرائیل برای خارج کردن نیروهایش از نوار غزه صرفاً بدین خاطر بود که انتفاضه در آنجا ابتکار عمل را در دست گرفته بود و میزان تلفات اشغالگران همواره بیشتر می‌شد و آنها دریافتند که نمی‌توانند  آهن داغی چون نوار غزه را برای همیشه در دست خود نگاه دارند. از طرفی خطر اسلامگرایی به گونه‌ای برای مقامهای صهیونیستی و به تبع آن برای مقامهای آمریکایی مخاطره آفرین بود که بناگزیر حاضر شدند به برخی از مواضعی که طی سالها از آنها اجتناب می‌کردند، روی آورند. از جمله این مواضع، مذاکره و نزدیکی با سازمان آزادیبخش فلسطین بود.

  انتفاضه دوم

 دور دوم انتفاضه فلسطین پس از این که اشغالگرى و جنایت‏هاى صهیونیست‏هابعد از مذاکرات صلح اعراب و اسرائیل و تشکیل حکومت خودگردان فلسطین در غزه و اریحا به ریاست یاسر عرفات - تداوم یافت شروع شد. ریشه‏هاى اصلى این انتفاضه را مى‏توان ناامیدى مردم فلسطین از حکومت خودگردان فلسطین براى بازگرداندن حقوق پایمال شده‏ى آنان، و مخالفت توده‏هاى مردمى فلسطین با ادامه‏ى مذاکرات بین تشکیلات خودگردان و رژیم صهیونیستى و نیز هماهنگى‏هاى امنیتى با آن علیه نیروهاى مبارز فلسطینى، نام برد.

 فلسطینى‏ها پس از پشت سر گذاشتن همه تجربه‏هاى گذشته و راه‏حل‏هاى سازش با رژیم صهیونیستى بر این مسأله تأکید کردند که تنها راه‏حل درگیرى و کشمکش با صهیونیست‏ها، استفاده از قوه‏ى قهریه و جهاد است. بدین لحاظ هنگامى که احساسات دینى آن‏ها از سوى آریل شارون در دیدارش از مسجدالاقصى نادیده گرفته شد دور دوم انتفاضه و قیام فراگیر خود را شروع کردند. که به این قیام (انتفاضه‏الاقصى)نیز اطلاق مى‏شود.

علل انتفاضه‏ دوم

1=شکست مذاکرات کمپ دیوید دوم

پس از آنکه مذاکرات کمپ دیوید دوم از تیر ماه تا شهریورماه 1379 و در نهایت بعد از دو هفته مذاکرات طولانى بدون دستیابى به نتیجه‏اى ناکام ماند، این امر را ثابت کرد که رژیم صهیونیستى حاضر به عقب‏نشینى از مواضع سخت و اولیه خود نیست و قدس شرقى را به عنوان پایتخت کشور مستقل فلسطین نخواهد پذیرفت و با بازگشت آوارگان فلسطینى به وطنشان مخالف است.

2=پیروزى مبارزان حزب‏ا... در جنوب لبنان

یکى از علل شروع دور جدید انتفاضه، عقب‏نشینى رژیم صهیونیستى از جنوب لبنان مى‏باشد. این عقب‏نشینى طلسم شکست‏ناپذیرى اسرائیل را شکست و پیروزى حزب‏ا... این مسأله را ثابت کرد که در سایه مبارزه و اتحاد مى‏توان دشمن را شکست داد حتى اگر این دشمن، دشمنى مقتدر و  دارای ارتش قوی و مدرنی همچون اسرائیل باشد.

3=سیاست‏هاى آپارتایدی و سرکوبگرانه اسرائیل

فشار رژیم صهیونیستى مبتنى بر تحقیر فلسطینى‏ها به عنوان شهروندان درجه دو، تبعید و اخراج آن‏ها، ضرب و شتم و تخریب خانه‏ها و... جملگى فشارهاى متراکمى بودند که فلسطینى‏ها را به واکنش فرا مى‏خواند. سیاست‏هاى اسرائیل در از بین بردن هویت اسلامى - عربى فلسطین و تثبیت، ماهیت صهیونیستى در این سرزمین نیز یکى از عوامل مؤثر در شکل‏گیرى انتفاضه دوم است.

4=به تعویق انداختن اعلام کشور مستقل فلسطین

بر اساس توافق‏نامه واى ریور (سپتامبر 1999) قرار بود در تاریخ سیزدهم سپتامبر 2000 کشور مستقل فلسطین اعلام شود. اما این امر بر اثر فشارهاى سیاسى و اقتصادى رژیم صهیونیستى و ایالات متحده آمریکا به تعویق افتاد. و این خود باعث گردید تا مردم فلسطین از روند مذاکرات قطع امید کنند، چرا که مردم فلسطین شاهد آنند که 7 سال از امضاى پیمان اسلو (1993) مى‏گذرد اما فلسطینیان بدون دستیابى به حقوق حقه خود، همچنان در حالت  نه جنگ، نه صلح به سر مى‏برند. فلسطینیان با به تعویق افتادن اعلام کشور مستقل فلسطینى دریافتند که به آرزو و آرمان خود که همان زندگى در کشور مستقل فلسطین مى‏باشد دست نخواهند یافت. لذا سر خورده از مذاکرات سازش، تصمیم گرفتند تا خود سرنوشت خویش را رقم زنند.

5=دیدار آریل شارون از مسجدالاقصى

تمامى عوامل فوق پیش زمینه‏هاى دور جدید انتفاضه به شمار مى‏رود اما علت نهایى آغاز انتفاضه که منجر به زدن جرقه آتش انتفاضه‏الاقصى شد دیدار آریل شارون رهبر حزب لیکود از مسجدالاقصى بود. روز هفتم مهر ۱۳۷۹ شارون به همراه 2000 سرباز ارتش رژیم صهیونیستى وارد مسجدالاقصى شد. این امر موجب جریحه‏دار شدن احساسات مسلمانان گردید چرا که بنابر گفته‏ى یکى از فلسطینیان، شارون از مسجدالاقصى دیدار نکرد بلکه وى با ورود خود به این مکان مقدس، آنجا را نجس نمود. اعتراض شدید مسلمانان به این اقدام تحریک‏آمیز شارون به درگیرى‏هاى خونینى انجامید. به دنبال کشتار مسلمانان در مسجدالاقصى دور جدید انتفاضه آغاز گردید.


 انتفاضه سوم

هزاران نفر از مردم مصر، اردن، سوریه، لبنان با تجمع در مرز با اسرائیل خواستار اخراج صهیونیست ها از سرزمین های اشغالی شدند که با گلوله و آتش نظامیان اسرائیلی مواجه شدند.

 این حرکت بی سابقه که در سالگرد اشغال فلسطین (روز نکبت) انجام شد، به شدت صهیونیست ها را دچار وحشت کرده است.

 سران ارتش اسرائیل برای مهار این حرکت ضد اسرائیلی به نیروهای خود دستور شلیک دادند که در نتیجه یورش صهیونیست ها به معترضان در مرز لبنان و سوریه صدها نفر شهید و مجروح شدند.

ناظران سیاسی منطقه این حرکت شجاعانه را انتفاضه سوم نامیده و ابراز امیدواری کرده اند که با شعله ورتر شدن انتفاضه پایه های رژیم صهیونیستی را خواهد لرزاند.

در همین رابطه ایهود باراک وزیر جنگ رژیم صهیونیستی با هشدار نسبت به وقوع انتفاضه سوم اعلام کرد که این آغاز راه است و در آینده این رژیم با حوادثی پیچیده تر از آنچه در سالروز نکبت رخ داد مواجه خواهد شد.
وی افزود، اسرائیل باید در آینده منتظر چالش های بیشتری باشد. باراک با اشاره به وقوع انقلاب های مردمی در منطقه تصریح کرد، این اقدامی که ملت های منطقه برای حرکت به سوی مرزهای فلسطین و اسرائیل شروع کرده اند نقطه ای آغازین خواهد بود.

رسانه های منطقه نیز از این حرکت مردمی با عنوان انتفاضه سوم اعراب و انقلابی که در خانه اسرائیل را زده است یاد کردند و اظهار داشتند، اسرائیل توانایی رویارویی با انتفاضه فلسطینیان را ندارد و ترس و وحشتی که از وقوع انقلاب مردمی در منطقه دارد این رژیم را وادار به حملات وحشیانه علیه فلسطینیان کرده است.

عبدالباری العطوان سردبیر یک روزنامه عربی نیز گفت:

 ( سالگرد روز نکبت ترسناک ترین روز برای رژیم صهیونیستی بود و خواب خوش اسرائیل آشفته شد.
وی افزود، انقلاب های عربی مرزها را درنوردید و به خانه اسرائیل رسید، با این انقلاب عمر اشغالگری کوتاه می شود.)

روزنامه صهیونیستی هاآرتص نیز نوشت:

 ( انقلاب های عربی اسرائیل را لرزاند.
این روزنامه افزود، کابوسی که اسرائیل از آن می ترسید به واقعیت پیوست و فلسطینیان برای احقاق حقوق خود به پا خاستند.
هاآرتص تصریح کرد، در سالگرد روز نکبت نه تنها فلسطینیان بلکه دیگر شهروندان عرب علیه اسرائیل تظاهرات کردند و آرامش سران تل آویو را بر هم زدند.)

خبر دیگر اینکه مجامع بین المللی، نهادها، کشورها و شخصیت های مختلف بین المللی جنایت تازه رژیم صهیونیستی علیه فلسطینی ها در مرز فلسطین اشغالی را محکوم و به این رژیم هشدار دادند که با آتش بازی نکند.
اتحادیه عرب با محکوم کردن جنایات تازه رژیم صهیونیستی علیه فلسطینی ها در مرز فلسطین اشغالی اعلام کرد که ملت های عرب هراسی از اسرائیل ندارند و در مقابل تجاوزگری های این رژیم مقاومت خواهند کرد.

گفتنی است همزمان با برگزاری مراسم روز نکبت (فاجعه اشغال فلسطین) توسط فلسطینی های ساکن غزه، کرانه باختری و سرزمین های اشغالی در دیگر کشوهای عربی نیز راهپیمایی ها وتظاهراتی در اعلام همبستگی با فلسطینی های ساکن اراضی اشغالی صورت گرفت که با یورش وحشیانه نظامیان رژیم صهیونیستی روز نکبت رنگ خون به خود گرفت و صدها نفر شهید و زخمی شدند.
فلسطینی های ساکن لبنان، اردن، مصر و شهروندان عرب با راهپیمایی به سوی مرزهای سرزمین اشغالی قصد برگزاری مراسم روز نکبت را داشتند که با آتش گلوله های نظامیان صهیونیست مواجه شدند.

جنایت تازه صهیونیست ها و تیراندازی به فلسطینی ها و شهروندان عرب در نزدیک منطقه مارون الراس در مرز جنوب لبنان با فلسطین اشغالی، بلندی های اشغالی جولان، نزدیک گذرگاه بیت حانون، منطقه قلندیا بیش از 23 شهید و 600 مجروح به جای گذاشت.

در شهر مرزی مارون الراس 10 شهید و بیش از 110 مجروح، در بیت حانون 100 نفر زخمی، در گذرگاه قلندیا یک شهید و 150 مجروح و در مرز غزه با فلسطین اشغالی 12فلسطینی شهید و بیش از 280 نفر مجروح شدند.
بسیاری از مجروحان از ناحیه سر، سینه و شکم مورد اصابت گلوله های مستقیم نظامیان صهیونیست قرار گرفتند که حال بسیاری از آنان وخیم گزارش شده است.
منابع پزشکی اعلام کردند که دست کم نیمی از مجروحان این جنایت تروریستی را کودکان تشکیل می دادند.

میشل سلیمان رئیس جمهور لبنان با محکوم کردن جنایت تازه رژیم صهیونیستی اعلام کرد که از این رژیم متجاوز به شورای امنیت شکایت خواهد کرد.
دولت سوریه، مصر و ترکیه، نیز جنایت رژیم صهیونیستی را محکوم و از مجامع بین المللی خواستند این رژیم اشغالگر را مجازات کنند.
در انگلیس، پاکستان، ترکیه و واشنگتن نیز تظاهرات اعلام همبستگی با مردم مظلوم فلسطین برگزار شد.

مقامات رژیم صهیونیستی با ابراز نگرانی از وقوع انتفاضه سوم از آماده باش 10 هزار نیروی ذخیره خود برای مهار تحرکات ضد صهیونیستی خبر دادند.
ارتش رژیم صهیونیستی از مدتها قبل به نیروهای خود حالت آماده باش کامل داده بود و منطقه بیت المقدس را به صورت منطقه بسته نظامی اعلام کرده بود.
این رژیم آماده باش نیروهای نظامی را برای جلوگیری از برپایی درگیری هایی عنوان کرده بود که ممکن است به انتفاضه جدید در کرانه باختری و سرزمین های اشغالی منجر شود.



 

 

 

 

 

 

 

 

نویسندگان وبلاگ:
کدهای اضافی کاربر :


>