منتظران مهدی (شیعیان ضد ماسون)
مذهبی و تاریخی و فرهنگی
کلمات کلیدی مطالب
نویسنده: ضد ماسون - یکشنبه ۱۸ تیر ۱۳٩۱

شعبان ماه پر  فضیلت و اعمال آن

 شعبان ماه بسیار شریفى است و به حضرت سید انبیاء (ص) منسوب است و آن حضرت این ماه را روزه مى‌گرفت و به ماه رمضان وصل مى‌کرد و مى‌فرمود شعبان، ماه من است هر که یک روز از ماه مرا روزه بگیرد بهشت برای او واجب می‌شود و از حضرت صادق (ع) روایت شده است که چون ماه شعبان فرا می‌رسید امام زین العابدین (ع) اصحاب خود را جمع مى‌نمود و مى‌فرمود اى اصحاب من مى‌دانید این چه ماهى است؟

(این ماه شعبان است و حضرت رسول (ص)مى‌فرمود:


شعبان ماه من است پس در این ماه براى جلب محبت پیغمبر خود و براى تقرّب به سوى پروردگار خود روزه بدارید. به حقّ آن خدایى که جان علىّ بن الحسین به دست قدرتاوست سوگند یاد مى‌کنم که از پدرم حسین بن على (ع) شنیدم که فرمود شنیدم از امیرالمؤمنین (ع) که هر که روزه بگیرد در ماه شعبان براى جلب محبّت پیغمبر خدا و تقرّب به سوى خدا؛ خداوند او را دوست می‌دارد و در روز قیامت کرامت خود را نصیب او می‌گرداند و بهشت را براى او واجب می‌کند. )

شیخ از صفوان جمال روایت کرده که گفت :

(حضرت صادق (ع) به من فرمود کسانى را که در اطراف تو هستند را بر روزه گرفتن در ماه شعبان ترغیب کن. گفتم فدایت شوم مگر در فضیلت آن چیزى هست؟ فرمود: بله همانا که رسول خدا (ص) هر گاه هلال ماه شعبان را مى‌دید به مُنادیى امر مى‌فرمود که در مدینه ندا مى‌کرد: اى اهل مدینه من رسولم از جانب رسول خدا (ص) به سوى شما.

ایشان مى‌فرماید آگاه باشید همانا شعبان ماه من است پس خدا رحمت کند کسى را که یارى کند مرا بر ماه من یعنى روزه در آن ماه روزه بگیرد. )

سپس از حضرت صادق (ع)و ایشان از امیرالمؤمنین (ع) نقل کرد که مى‌فرمود:

(از زمانى که شنیدم منادى رسول خدا (ص) ندا کرد در ماه شعبان، ترک نشد از من روزه شعبان و ترک نخواهد شد از من تا مدتى که حیات دارم ان شاء الله تعالى.

سپس مى‌فرمود که روزه دو ماه شعبان و رمضان توبه و مغفرت از خدا است. )

موقعیت تاریخی

شعبان المعظم ، هشتمین ماه تاریخ هجری قمری است ، که پس از ماه رجب و پیش از ماه مبارک رمضان قرار گرفته است .

همان گونه که در ماه رجب بیان کرده ایم سه ماه رجب ، شعبان و رمضان از ماه های برتر و ممتاز سال و فصل عبادت و بندگی انسان ها در درگاه خداوند متعال می باشد .

ماه شعبان در نزد همه مسلمانان ، به ویژه نزد شیعیان بخاطر وقوع برخی از وقایع مهم تاریخی ، از جمله میلاد امام حسین (ع) و میلاد امام زمان (ع) و تعدادی از فرزندان امامان معصوم (ع) جایگاه ویژه ای پیدا کرده است .

 موقعیت عبادی

 از جهت عبادی نیز این ماه ، ماه شریف و بافضیلتی است. پیامبراکرم(ص) و امامان معصوم(ع) و بزرگان و پیشوایان مذهبی برای این ماه عزیز، احترام و اعتبار ویژه ای قائل بودند و آن را ماه ممتاز خدا می دانستند و روح و روان خویش را در این ماه، سرمست از قرب الهی و نشئه توحیدی می نمودند.

برای أعمال عبادی این ماه ، اطلاعات ذی قیمتی در منابع روایی ما واردشده و خواندن آن ها انسان مسلمان را به حرکت و جدیت در طاعات و عبادات وا می دارد.

 اعمال مشترکه ماه شعبان

1- مناجات شعبانیه ، مناجات معروفى است و اهلش به خاطر آن با ماه شعبان ماءنوس شده و به همین جهت منتظر و مشتاق این ماه هستند. سزاوار است که این مناجات در تمام ماه خوانده شود.

2-  از اعمال مهم در این ماه ، روزه است ؛ به اندازه اى که با حال انسان مناسب باشد. امام صادق (ع)  فرمود:

(کسى که روز اول ماه را روزه بگیرد، حتما وارد بهشت مى شود و کسى که دو روز را روزه بگیرد، خداوند در هر شب و روزى (به چشم رحمت ) به او مى نگرد و در بهشت نیز به این نگاه ادامه مى دهد؛ کسى که سه روز روزه بگیرد، با خداوند در عرش و بهشت او دیدار مى کند)

همچنین روایت شده که در هر روز پنجشنبه ماه شعبان آسمان‌ها را زینت مى‌کنند. پس ملائکه عرض مى‌کنند خداوندا بیامرز روزه‌داران این روز را و دعاى ایشان را مستجاب گردان و در روایت نبوى آمده است که هر که روز دوشنبه و پنجشنبه شعبان را روزه بگیرد حقّ‌تعالى بیست حاجت از حوائج دنیا و بیست حاجت از حاجت‌هاى آخرت او را برآورد.

3- در هر روز از شعبان در هنگام ظهر و در شب نیمه آن صلوات هر روز شعبان که از امام سجاد (ع) روایت شده، خوانده شود که به شرح ذیل است :

(اَللّهُمََّ صَلِّ عَلى مُحَمَّدٍ و َآلِ مُحَمَّدٍ شَجَرَةِ النُّبُوَّةِ وَ مَوْضِعِ الرِّسالَةِ وَ مُخْتَلَفِ الْمَلاَّئِکَةِ وَ مَعْدِنِ الْعِلْمِ وَ اَهْلِ بَیْتِ الْوَحْىِ. اَللّهُمَّ صَلِّ عَلى مُحَمَّدٍ و َآلِ مُحَمَّدٍ الْفُلْکِ الْجارِیَةِ فِى اللُّجَجِ الْغامِرَةِ یَامَنُ مَنْ رَکِبَها وَ یَغْرَقُ مَنْ تَرَکَهَا الْمُتَقَدِّمُ لَهُمْ مارِقٌ وَالْمُتَاَخِّرُ عَنْهُمْ زاهِقٌ وَاللاّزِمُ لَهُمْ لاحِقٌ.

اَللّهُمَّ صَلِّ عَلى مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ الْکَهْفِ الْحَصینِ وَ غِیاثِ الْمُضْطَرِّ الْمُسْتَکینِ وَ مَلْجَاءِ الْهارِبینَ وَ عِصْمَةِ الْمُعْتَصِمینَ. اَللّهُمَّ صَلِّ عَلى مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ صَلوةً کَثیرَةً تَکُونُ لَهُمْ رِضاً وَ لِحَقِّ مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ اَداَّءً وَ قَضاَّءً بِحَوْلٍ مِنْکَ وَ قُوَّةٍ یا رَبَّ الْعالَمینَ.

اَللّهُمَّ صَلِّ عَلى مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ الطَّیِّبینَ الاْبْرارِ الاْخْیارِ الَّذینَ اَوْجَبْتَ حُقُوقَهُمْ وَ فَرَضْتَ طاعَتَهُمْ وَ وِلایَتَهُمْ. اَللّهُمَّ صَلِّ عَلى مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ وَاعْمُرْ قَلْبى بِطاعَتِکَ وَلا تُخْزِنى بِمَعْصِیَتِکَ وَارْزُقْنى مُواساةَ مَنْ قَتَّرْتَ عَلَیْهِ مِنْ رِزْقِکَ بِما وَسَّعْتَ عَلَىَّ مِنْ فَضْلِکَ وَ نَشَرْتَ عَلَىَّ مِنْ عَدْلِکَ وَ اَحْیَیْتَنى تَحْتَ ظِلِّکَ وَ هذا شَهْرُ نَبِیِّکَ سَیِّدِ رُسُلِکَ شَعْبانُ الَّذى حَفَفْتَهُ مِنْکَ بِالرَّحْمَةِ وَالرِّضْوانِ الَّذى کانَ رَسُولُ اللهِ صَلَّى اللهُ عَلَیْهِ وَ آلِه وَ سَلَّمَ یَدْاَبُ فى صِیامِهِ وَ قِیامِهِ فى لَیالیهِ وَ اَیّامِهِ بُخُوعاً لَکَ فى اِکْرامِهِ وَاِعْظامِهِ اِلى مَحَلِّ حِمامِهِ.

اَللّهُمَّ فَاَعِنّا عَلَى الاِْسْتِنانِ بِسُنَّتِهِ فیهِ وَ نَیْلِ الشَّفاعَةِ لَدَیْهِ اَللّهُمَّ وَاجْعَلْهُ لى شَفیعاً مُشَفَّعاً وَ طَریقاً اِلَیْکَ مَهیَعاً وَاجْعَلْنى لَهُ مُتَّبِعاً حَتّى اَلْقاکَ یَوْمَ الْقِیمَةِ عَنّى راضِیاً وَ عَنْ ذُنُوبى غاضِیاً قَدْ اَوْجَبْتَ لى مِنْکَ الرَّحْمَةَ وَالرِّضْوانَ وَ اَنْزَلْتَنى دارَ الْقَرارِ وَ مَحَلَّ الاْخْیارِ .)

4- هر روز هفتاد مرتبه ذکر اَسْتَغْفِرُاللهَ وَ اَسْئَلُهُ التَّوْبَةَ گفته شود و همچنین در این ماه صلوات بسیار فرستاده شود .

5- از اعمال مهم این ماه ، عمل کردن به روایت امیرالمؤ منین (ع ) است که فرمودند:

(در هر پنج شنبه از ماه شعبان ، آسمانها زینت شده و آنگاه فرشتگان عرض مى کنند: خداى ما! روزه داران شعبان را ببخش و بیامرز و دعایشان را اجابت فرما)

بنابراین کسى که دو رکعت نماز به جا آورد که در هر رکعت سوره فاتحه را یک بار و توحید را صد بار بخواند و بعد از سلام دادن ، صد بار نیز صلوات بفرستد، خداوند تمام خواسته هاى دینى و دنیایى او را برآورده مى فرماید و کسى که یک روز از آن را روزه بگیرد، خداوند بدن او را بر آتش حرام مى کند.

6- هر روز هفتاد مرتبه ذکر  اَسْتَغْفِرُاللهَ الَّذى لا اِلهَ اِلاّ هُوَ الرَّحْمنُ الرَّحیمُ الْحَىُّ الْقَیّوُمُ وَ اَتُوبُ اِلَیْهِ گفته شود. و در بعضى روایات الْحَىُّ الْقَیُّومُ پیش از الرَّحْمنُ الرَّحیمُ است و عمل به هر دو خوبست و از روایات استفاده مى‌شود که بهترین دعاها و ذکرها در این ماه استغفار است و هر کس هر روز در این ماه هفتاد مرتبه استغفار کند مثل آن است که هفتاد هزار مرتبه در ماه‌هاى دیگر استغفار کند.

7-  صدقه دادن در این ماه اگرچه به اندازه نصف دانه خرمایى باشد، خوب است و خداوند بدن صدقه دهنده را بر آتش جهنم حرام می‌کند.

از حضرت صادق (ع) نقل شده است که:

( آن حضرت در باب فضیلت روزه رجب فرمود چرا غافلید از روزه شعبان؟ راوى عرض کرد یابن رسول الله چه ثوابی دارد کسى که یک روز از شعبان را روزه بگیرد؟

حضرت فرمود به خدا قسم بهشت ثواب اوست.

عرض کرد یابن رسول الله بهترین اعمال در این ماه چیست؟ فرمود: صدقه دادن و استغفار . هر کس  در ماه شعبان صدقه دهد، خداوند آن صدقه را رشد دهد همچنان که یکى از شما شتر تازه متولد شده‌ای را تربیت مى‌کند تا آن که در روز قیامت به صدقه دهنده برسد در حالتى که به اندازه کوه اُحُد شده باشد. )

8- در کل این ماه هزار بار ذکر  لا اِلهَ اِلا اللهُ وَلا نَعْبُدُ اِلاّ اِیّاهُ مُخْلِصینَ لَهُ الدّینَ وَ لَوُ کَرِهَ الْمُشْرِکُونَ  را که ثواب بسیار دارد؛ گفته شود.

از جمله آن که عبادت هزار ساله در نامه عملش نوشته شود.

 فهرست وقایع ماه شعبان

 روز دوّم ماه شعبان

1- آغاز وجوب روزه

در این روز در سال دوم هجری روزۀ ماه مبارک رمضان واجب شد.

2-مرگ معتز عباسی لعنت الله علیه

در این روز در سال 255 هجری معتز بالله به درک واصل شد. نام او زبیر یا محمد بود که بعد از پسر عمویش مستعین به خلافت رسید. از بزرگترین جرائم او این بود که امام هادی (ع) را به شهادت رساند؛ و چون ترس داشت که مؤید بر ضد او قیام کند او را در لحاف مسموم پیچید و دو طرف آن را بست تا در 23 رجب مرد .

او پیوسته سرکردگان اتراک را می کشت تا در روز مبعث سال 255 هجری عده ای به سرکردگی صالح بن وصیف دور معتز را گرفتند و توبیخ وسرزنش کردند و از او مطالبۀ اموال کردند و او را از حجره بیرون کشیدند و در آفتاب گرم بپای داشتند که از شدت گرما تکیه بر یک پا می کرد و او را پیوسته می زدند تا اینکه در 27 رجب خود را از خلافت خلع کرد .سپس سه روز به او آب و غذا ندادند تا مرد ؛ و به قولی دیگر او را آب جوش تنقیه کردند. بعضی گفته اند :

(او را پنج روز در گرمابه بدون آب و غذا حبس کردند و روز آخر آب نمک یا آ ب برفی به او دادند و به این سبب کشته شد. )


روز سوّم ماه شعبان

1- ولادت امام حسین(ع)

در این روز در سال 4 هجری آقای شهیدان و سرور و سالار شیعیان و دلباختگان ، اشک هر مؤمن ، امام زاهد و عابد ، شهید غریب ، عطشان نینوا حضرت اباعبدالله الحسین الشهید (ع) عالم را به نور خود منور فرمود .

اقوال دیگر در ولادت آن حضرت پنجم شعبان و سی ام ربیع الاول  و دوازدهم رجب است.

القاب امام حسین (ع)

نام مبارک آن حضرت در تورات شبیر و در انجیل طاب است 
پدرشان مولانا و مقتدانا امیرالمؤمنین علی بن ابی طالب (ع) و مادرشان حضرت ولیَّة الله و حَبیبَتهُ خاتون دو سرا صدیقه کبری فاطمه زهرا (ع) است .

کنیۀ آن حضرت ابوعبدالله و کنیۀ خاص آن حضرت ابوعلی است 
القاب حضرت الشهید ، السعید ، السبط الثانی ، الامام الثالث ، الرشید ، الطیب ، الوفی ، السید ، الزکی ، المبارک ، تابع لمرضات الله است
پیامبر (ص) در ولادت امام حسین (ع)
هنگامی که خبر ولادت آن حضرت به پیامبر (ص) رسید ، به خانۀ امیرالمؤمنین (ع) امدند و به اسماء فرمودند تا مولود را بیاورند. اسماء حضرت را در پارچه ای سفید پیچید و خدمت رسول الله اکرم (ص) آورد. پیامبر(ص)در گوش راست آن حضرت اذان و در گوش چپ اقامه فرمودند.

روز اول یا هفتم ولادت امین وحی الهی جبرئیل فرود آمد و عرض کرد :

(سلام خداوند بر تو باد ای پیامبر ، این نوزاد را به نام پسر کوچک هارون شبیر نام بگذار ، که به عربی حسین گفته می شود . چون علی (ع) برای شما بسان هارون برای موسی بن عمران است . جز آنکه شما خاتم پیامبرانی)

به این ترتیب نام پر عظمت  حسین  از جانب پروردگار برای دومین فرزند فاطمه علیها السلام انتخاب شد. در این روز ملائکه آسمانها برای عرض تهنیت به مناسبت این ولادت خدمت پیامبر (ص) رسیدند و از خاک قبر آن بزرگوار برای پیامبر (ص) آوردند و به آن حضرت تعزیت نیز گفتند.

یکی از معجزات روز ولادت آن حضرت این بود که فطرس ملک یا دردائیل پناه به آن امام مظلوم برد و خداوند او را بخشید و او را به مقام قبلی اش باز گردانید .

دوران زندگی امام حسین (ع)

 آن حضرت شش سال و چند ماه با جد گرامی خود رسول اکرم (ص) بود . مدت سی سال با پدر بزرگوار خود مولای متقیان امیر مؤمنان (ع) زندگی کرد ، و در جمل ، صفین و نهروان شرکت داشت .

در دوران زمامداری غاصبانۀ عمر ، امام حسین (ع) در سن ده سالگی وارد مسجد شد و خلیفه دوم را بر منبر پیامبر (ص)مشاهده کرد که سخن می گفت . از منبر بالا رفت و فریاد زد :

(از منبر پدرم فرود آی)

بعد از شهادت امیرالمؤمنین (ع) همراه و شریک رنجهای امام حسن (ع) بود ، و شاهد بود که معاویه و دیگر منافقین و کافران چگونه دهان آلودۀ خود را به بد گویی پدر بزرگوارش امیرالمؤمنین و برادرش امام حسن (ع) می گشایند.

پس از آنکه امام مجتبی (ع) را مظلومانه شهید کردند ؛ امامت به آن وجود سراپا جود رسید ، و بعد از مصائب و اذیتها و زخم زبانها ، در روز عاشورا آن حضرت را به شهادت رسانیدند.

در این روز توقیع مبارک از ناحیۀ امام زمان (ع) در رابطه با ولادت امام حسین (ع) به قاسم بن علاء همدانی صادر شد .


2- ورود امام حسین (ع)به مکه

در شب جمعه سوم شعبان سال 60 هجری امام حسین (ع) وارد مکه شدند و تا ذی الحجه در آنجا اقامت داشتند.


روز چهارم ماه شعبان

1- ولادت حضرت عباس (ع)

در این روز سال 62 هجری علمدار کربلا سقای نینوا حضرت قمر منیر بنی هاشم ابوالفضل العباس (ع) به دنیا آمد.

نام مشهور آن حضرت عباس (ع) است . به آن حضرت ابوالفضل ، ابوالقربة ، قمر بنی هاشم ، باب الحوائج ، عبد صالح و سقا می گویند.

پدرشان حضرت امیرالمؤمنین علی بن ابی طالب (ع) و مادرشان حضرت ام البنین فاطمه (ع) دختر حزام کلابیه است .

آن حضرت خوش سیما و زیبارو بود و به همین جهت به ماه بنی هاشم ملقب شد . قامتی بلند و بازوهایی قوی داشت و بر اسب که می نشست و پا در رکاب می نمود زانوی آن حضرت تا گردن اسب می رسید. مظهر جلال و جبروت حضرت کردگار بود ، و در شجاعت و صفات بعد از امام حسن و امام حسین (ع) سر آمد اولاد امیرالمؤمنین (ع) بود. آن حضرت سپهسالار و علمدار مظلوم کربلا بود.

روز پنجم ماه شعبان

1- ولادت امام زین العابدین (ع)

در این روز در سال 38 هجری در زمان امیرالمؤمنین (ع) آقا و مولایمان حضرت سیدالساجدین زین العابدین علی بن الحسین (ع) به دنیا آمد
آن حضرت در روز شنبه در منزل حضرت زهرا (ع) به دنیا آمد .

نام آن حضرت  علی  است و مشهورترین لقب مبارکش زین العابدین و سجاد است .
پدرشان سرور شهیدان حضرت ابا عبدالله الحسین (ع) ، و مادرشان حضرت شهربانو است .

امام سجاد (ع) دو سال از عمر با برکتش را با جدش امیرالمؤمنین بود ، و بقیه عمر شریفش همراه عموی مکرم و مظلومش امام مجتبی (ع) و پدر والامقامش امام حسین (ع) سپری شد . در واقعۀ جانسوز کربلا شاهد شهادت پدر ، برادر ، عمو و بستگان و اصحاب (ع) بود ، همراه با عمه اش زینب کبری (ع) و دیگر اسرا به کوفه و شام رفتند . در کوفه و شام جسارتها به آن حضرت و اهل بیت (ع) نمودند ، ولی با خطبه هایی نورانی از امامت و عصمت اهل بیت (ع) دفاع فرمود. در کاخ یزید در حالیکه با چند تن دیگر از خاندان امامت به یک ریسمان بسته شده بودند ، رو به یزید کرده فرمودند:

(ما ظنُّک برسول الله لورآنا موثَّقین فی الحبال --ای یزید ، چه گمان به پیامبر می بری اگر آن حضرت ما را این چنین در بند ببیند؟ )

در ولادت آن حضرت اقوال دیگری به این ترتیب وجود دارد :

8 ربیع الاول ، 15 جمادی الاولی
، 15 جمادی الاخر ، 5 رجب ، 11 رجب ، 7 شعبان ، 9 شعبان ، 15 شعبان ، 5 رمضان . در روز ولادت هم اختلاف است که یکشنبه بوده یا سه شنبه یا پنجشنبه یا جمعه ؟در سال ولادت هم اختلاف است که 36 یا 37 یا 38 هجری بوده است .


روز نهم ماه شعبان

1- عقیقه برای امام حسین (ع)

در این روز که هفتمین روز ولادت امام حسین (ع) است ، حضرت رسول (ص) گوسفندی را برای فرزندش به عنوان عقیقه قربانی کرد. سپس سر آن حضرت را تراشید و هم وزن موی سر او نقره صدقه داد.


روز دهم ماه شعبان

1- توقیع امام زمان (ع) برای شیعیان

در این روز ابو جعفر سَمُری شش روز قبل از رحلتش ، توقیعی از ناحیه مقدسه حضرت صاحب الامر (ع) برای شیعیان آورد.


روز یازدهم ماه شعبان

1- ولادت حضرت علی اکبر (ع)

در سال 33 هجری شبیه ترین مردم به خاتم الانبیاء (ص)حضرت علی اکبر (ع) به دنیا آمد . نام آن حضرت  علی پدرشان حضرت سید الشهداء(ع)، مادرشان لیلی بنت مُرة ثفقی است .

کنیۀ آن حضرت طبق فرمایش حضرت صادق (ع) ابا الحسن است .
روایت بزنطی هم دلالت دارد که آن حضرت ازدواج کرده بودند. در زیارت وارده از حضرت صادق علیه السلام هم می خوانیم :

( صَلَّی اللهُ عَلَیکَ وَ عَلی عِترَتِکَ وَ اهلِ بَیتِکَ وَ آبائِکَ وَ أبنائِکَ و اُمَّهاتِکَ الأّخیارِ الَّذینَ أذهَبَ اللهُ عَنهُم الرَّجس وَ طَهَّرَ هُم تَطهیراً )

 ولفظ أبناء در زیارت دلالت بر این دارد که آن حضرت حتی بیشتر از دو فرزند داشته است .
در واقعه کربلا نزدیک 27 سال از عمر مبارک آن حضرت گذشته بود.


روز پانزدهم ماه شعبان


1- ولادت حضرت بقیة الله الاعظم (عج)

در سال 255 هجری شب جمعه شب ولادت خاتم الاوصیاء منتقم آل محمد (ص) آخرین امام بر حق و ولی مطلقِ خداوند حضرت بقیة الله حجة بن الحسن الله (عج) واقع شده است .

در این شب آب زمزم زیاد می شود به گونه ای که همه می توانند رؤیت کنند
، ولی اکنون روی آن پوشیده است . در این شب برات آزادی از آتش برای افراد زیادی نوشته می شود ، و آن را  شب برات  و  شب مبارک  و شب رحمت گویند .

از امام باقر و امام صادق (ع) روایت شده که فرمودند :

( وقتی شب نیمه شعبان شود ، منادی از افق اعلی ندا می کند :

ای زائرین قبر حسین بن علی برگردید در حالی که گناهان شما آمرزیده شده و اجر شما با خدای شما و محمد باشد. ولی کسی که استطاعت زیارت قبر امام حسین (ع) را ندارد قبور مطهر ائمه دیگر را زیارت کند ؛ و اگر این هم ممکن نیست با اشاره به طرف قبرشان سلام دهد. )

نام پدرشان حضرت ابو محمد حسن بن علی (ع) ، و نام مادرشان حضرت نرجس (س) است.

ماجرای شب ولادت

امام حسن عسکری (ع) در شب ولادت برای عمه بزرگوار خود جناب حکیمه خاتون علیها السلام پیغام فرستاده فرمودند :

(امشب نزد ما افطار کن که شب نیمه شعبان است و خداوند حجت خود را آشکار می سازد. )


ولادت امام زمان (عج) در شهر سامرا به همگام طلوع فجر نیمۀ شعبان 255 هجری بوده است . بر شانۀ راست آن حضرت نوشته شده بود :

( جاءَ الحَقُّ وَ زَهَقَ الباطِلُ اِنَّ الباطِلَ کانَ زَهُوقاً )

پس از تولد آن بزرگوار را نزد پدر بردند و شروع به سخن فرمود :

( أشهَدُ أن لااِلهَ اِلاَّ اللهُ وَ أشهَدُ أنَّ مُحَمَّداً رَسولُ اللهِ وَ أنّ عَلیّاً أمیرَالمؤمِنینَ وَلیُّ اللهِ  و ائمه معصومین (ع) را یکی بعد از دیگری نام برد تا به وجود شریف خود رسید و برای فرج محبین خود دعا فرمود . )

امام زمان (عج) در آغوش پدر

آنگاه حسب الامر امام عسکری (ع) ، حکمیه خاتون او را نزد مادرش نرجس خاتون برد. حکمیه خاتون می فرماید :

(روز هفتم به خدمت امام حسن (ع) رفتم.

حضرت فرمود :

پسر مرا بیاورید. آن وجود سراپا جود را نزد آن امام بردیم . حضرت زبان در دهان وی گذاشتند و فرمودند :

  پسرم ، سخن بگو .

 دیدم آنچه در روز اول از او شنیده بودم از اقرار به وحدانیت و ثنا بر جد خود پیامبر (ص) و امیرالمؤمنین (ع) و سایر ائمه (ع) تا پدر بزرگوارش دوباره بیان کرد و این آیه را تلاوت فرمود :

بِسمِ اللهِ الرَّحمنِ الرَّحیم وَ نُریدُ أن نَمُنَ ,َلَی الَّذینَ استُضعِفُوا فِی الأرض وَ نَجعَلَهُم أئِمَّةً وَ نَجعَلَهُمُ الوارِثینَ وَ نُمَکَّنَ لَهُم فِی الارضِ وَ نُرِیَ فِرعَونَ وَهامانَ وَ جُنُودَهُما مِنهُم ما کانُوا یَحذَروُنَ )

سپس پدر بزرگوارشان فرمودند :

(بخوان آنچه را که خدا بر پیامبران خود نازل فرمود.)

 حضرت خواندنِ صحف آدم را به لغت سریانی آغاز نمود ، و بعد ادریس و نوح و صالح و صحف ابراهیم و تورات موسی و انجیل عیسی و زبور داود و فرقان محمد (ص)را قرائت نمود . بعد از آن بیان قصص انبیاء و مرسلین را شروع نمود .

حکیمه خاتون می گوید :

(پس از چهل روز دیگر ، دوباره خدمت فرزند برادرم امام عسکری (ع) رفتم و حضرت صاحب الزمان (عج) را دیدم که راه می رود . امام عسکری (ع) فرمود :

( ای عمه ، مولود عزیز نزد خدا این است . گفتم : ای سید و مولای من ، نشو و نمای او را در چهل روز زیادتر از دیگران می بینم.

حضرت فرمودند:

 ای عمه ، ما اوصیاء در یک روز نشو و نمای یک هفته دیگران را ، و در یک جمعه نشو ونمای یک سال دیگران را می نماییم . من برخاستم و سر آن طفل را بوسیده به منزل مراجعه کردم.

 
القاب امام زمان (عج)

از القاب آن نور الهی حجة الله  ،  حجة آل محمد  ، صاحب الزمان  یعنی فرمانروای عصر خود ،مالک رقاب خلایق  یعنی امر امراو و نهی نهی او و حکم حکم او و فرمان فرمان اوست ، مهدی که خلق به وسیلۀ او هدایت می یابند و به وجود مقدس او از جاده ضلالت به شاهراه هدایت رسیده رستگار می شوند ،  قائم  که حضرت صادق (ع) فرمودند:

(از این جهت که به حق قیام می نماید او را قائم گویند ؛ منتظر  که برای غیبت طولانی است ، و مخلصین او انتظار خروجش را می کشند و شکاکین او را انکار می کنند . )


اوصاف امام زمان (عج)

اوصاف ظاهری آن حضرت شباهتهای زیادی به رسول گرامی اسلام (ص) دارد. خطی از موی سبز رنگ مانند زمرد از گردن تا ناف مبارک او کشیده است . صورت مبارکش مانند ستاره ای درخشنده و نورانی است . امیر المؤمنین (ع) می فرماید:

(او جوانی است خوش روی و خوش موی ونور صورت مبارکش بر سیاهی محاسن انوار او غالب است)

 امام باقر (ع) می فرماید:

(رنگ مبارکش مایل به سرخی است مانند گل سرخ شکفته و چشمانش گشاده و میان ابروهایش مرتفع و مابین شانه های او باز است .گشاده جبین است و بینی او بلند و شکم مبارکش برآمدگی دارد ، و بیخ دندانهای ثنایایش گشاده است. )


مادر امام زمان (عج)

والدۀ حضرت الامر (عج) حضرت نرجس خاتون است که نامها و القاب دیگر حضرت ملیکه ، ریحانه ، صیقل ، سوسن است. در زیارت آن حضرت (که تمامی عبارات آن دلالت واضحی بر علو منزلت آن بانو دارد ) توصیف به راضیه ، مرضیه ، صدیقه ، تقیه ، نقیه ، زکیه شده است.

بنابر نقلی جناب نرگس در سال 261 هجری در سامراء از دنیا رحلت کرد و در جوار امامین حضرت هادی و امام عسکری (ع) دفن شد.

بنابر نقلی دیگر در سال 260 هجری قبل از شهادت امام عسکری (ع) رحلت نمود، زیرا هنگامی که امام (ع) از وقایع بعد از شهادت خود نسبت به فرزند و عیالش خبر داد حضرت نرجس خاتون (ع) از آن حضرت خواستند که دعا بفرمایند قبل از ایشان از دنیا بروند.


غیبت صغری

در غیبت صغری چهار تن از بزرگان شیعه به ترتیب وکیل و سفیر و نایب خاص امام زمان (عج) بودند ، که خدمت آن حضرت می رسیدند و وکالتشان مورد تأیید آن حضرت بود ، و پاسخهای امام (عج) در حاشیۀ نامه ها توسط نواب به دست مردم می رسید .

البته غیر از این چهار نفر وکلای دیگری هم از طرف امام (ع) در بلاد مختلف بودند که به وسیله همین چهار بزرگوار امور مردم را به عرض امام زمان (عج) می رساندند و از سوی امام علیه السلام در امور آنها توقیع هایی صادر شده بود.

پایان غیبت صغری

پیش از وفات علی بن محمد سَمَری گروهی از شیعیان نزد او گرد آمدند و پرسیدند:

(پس از شما چه کسی جانشین شما خواهد بود؟

پاسخ داد:

 من مأمور نشده ام که در این مورد به کسی وصیت کنم. )

سپس توقیعی را که از سوی امام غایب (عج) در این باره صادر شده بود به شیعیان نشان داد. آنان از روی توقیع استنساخ کردند که مضمون آن چنین بود:

(بسم الله الرحمن الرحیم ، ای علی بن محمد سمری ، خداوند در مصیبت تو پاداش برادرانت را عظیم دارد . تا شش روز دیگر از دنیا خواهی رفت . پس امور خویش را فراهم آور و به هیچکس وصیت مکن که پس از تو جانشین تو شود . غیبت کبری واقع شد و ظهوری نخواهد بود تا آنگاه که خدای متعال فرمان دهد ، که پس از مدت طولانی و قساوت دلها و پر شدن زمین از ستم است . به زودی افرادی نزد شیعیان من مدعی مشاهدۀ من می شوند . آگاه باشید که هر کس پیش از خروج سفیانی و پیش از صیحه(خروج سفیانی و صیحه دو علامت از علاماتی هستند که هنگام ظهور امام عصر علیه السلام واقع می شود) . چنین ادعایی نماید ( یعنی ادعای رؤیت به عنوان سفارت و نیابت نماید ) دروغگو و افترا زننده است وَ لا حَولَ وَ لا قُوَّةَ اِلا بِاللّهِ العَلِیَّ العَظیم)

روز ششم که مصادف با نیمۀ شعبان سال 329 هجری بود جناب ابوالحسن سمری در گذشت ، و در خیابان خلنجی کنار نهر لبوعتاب در بغداد دفن گردید.
مجلسی رحمة اللهُ از احتجاج مرحوم شیخ طبرسی نقل می فرماید :

( هیچیک از نائبان خاص امام عصر (عج) جز با فرمان صریحی از جناب آن حضرت و تعیین و نصب و معرفی نایب قبلی به نیابت قیام نکرد. شیعه نیز گفتار هیچیک را نپذیرفت مگر بعد از بروز نشانه و معجزه ای به دست هر یک از آنان از طرف امام عصر (عج) )


وظایف زمان غیبت کبری

شیعیان و دوستان آن حضرت در زمان غیبت وظایفی دارند از جمله:

(قرائت دعای ندبه در روزهای جمعه ، عید فطر ، عید قربان ، عید غدیر .

زیارت آن حضرت در روز جمعه .

برای ثبات و محکم ماندن اعتقادات خواندن این دعای شریف:"یا اللهُ ، یا رَحمنُ ، یا رَحیمُ ، یا مُقَلَّبَ القُلُوبِ ، ثَبَّت قَلبی عَلی دینکَ".

از جا برخاستن به احترام نام "قائم"آن بزرگوار .

توسل به آن حضرت در مشکلات و گرفتاری ها.

صدقه برای سلامتی و فرج وجود شریفش.

قرائت این دعا که از خداوند می خواهیم آن حضرت را به ما بشناساند: " اللّهُمَّ عَرَّفنی نَفسَکَ فَاِنَّکَ اِن لَم تُعَرَّفنی نَفسَکَ لَم اَعرِف نَبِیَّکَ، اللّهُمَّ عَرَّفنی رَسُولَکَ فَاِنَّکَ اِن لَم تُعَرَّفنی رَسُولَکَ لَم اَعرِف حُجَّتَکَ فَاِنَّکَ اِن لَم تُعَرَّفنی حُجَّتَکَ ضَلَلتُ عَن دینی".

شرکت در مجالس منسوب به آن حضرت ، مخصوصاً مجالس عزاداری جد بزرگوارش حضرت سید الشهداء (ع)

هدیۀ اعمال صالحه برای آن حضرت ، مانند زیارت قبور مطهر پدران بزرگوارش ، قرائت قرآن و حج و عمره و طواف.

توبۀ حقیقی از گناهان

متوجه کردن مردم به آن حضرت)

2- وفات علی بن محمد سمری نایب امام زمان عل(عج)

وفات شیخ جلیل نایب خاص امام عصر (عج) علی بن محمد سمری در این روز بوده است که به معنای اتمام غیبت صغری و شروع غیبت کبری است  ، چه اینکه حضرت صاحب الامر (عج) به او امر فرموده بودند که وصی و جانشینی برای خود قرار مده که غیبت کبری شروع شده است .


روز نوزدهم ماه شعبان

 1- جنگ بنی المصطلق

در این روز در سال 6 هجری غزوه بنی المصطلق اتفاق افتاد. حرکت برای این جنگ در دوم شعبان همین سال بود. تعداد مسلمانان 1000 نفر بودند که 30 اسب داشتند, ولی کفار 700 نفر بودند. یک نفر از مسلمانان در این جنگ شهید شدو از کفار 10 نفر به قتل رسیدند.

 در این جنگ غلبه و نصرت از آن مسلمین بود. مصطلق منزلی بین مکه و مدینه است که منسوب به مصطلق است. او اول کسی است که دین اسماعیل (ع) را تغییر داد و قبیله خود را به پرستیدن هبل فرمان داد و آن را در کعبه نصب کرد.


تتمۀ ماه شعبان

1-مرگ حفصه

در ماه شعبان سال 45 هجری حفصه از دنیا رفت و مروان بر جنازه او نماز خواند.

حفصه دختر عمر بن خطاب ابتدا زوجه خنیس بن عبدالله بود , بعد از آن که خنیس وفات کرد عمر او را به عقد پیامبر (ص) در آورد. او با اخلاق و رفتار خود پیامبر (ص) آله و اهل بیت (ع)را می آزرد, به حدی که پیامبر او را طلاق داد و با اصرار بعضی رجوع فر مود.

در جنگ جمل خواست که با عایشه حرکت کند ولی برادرش عبدالله بن عمر مانع گردید. اما هنگامی که لشگر امیر المومنین (ع) به منزل ذی قار رسیدند عایشه نامه ای به این مضمون برای حفصه نوشت :

( خبر زیادی لشگر ما به علی بن ابی طالب (ع) رسیده است و او از ترس در ذی قار اقامت کرده است و از این جنگ جان سالم به در نخواهد برد.)

چون نامه به دست حفصه رسید کنیزان و مغنیه ها را جمع کرد و آنان دایره ها مینواختند و اشعاری میخواندند که در آنها امیرالمومنین (ع) را به بدی یاد میکردند و زنهای بنی امیه جمع شدند و شادی میکردند.

خبر به ام کلثوم (س) که رسید با عده ای از بانوان به صورت ناشناس وارد مجلس شدند و ناگهان صورتها را باز کردند. حفصه خجالت کشید و ام کلثوم (س)آیه ای که مربوط به زنهای حضرت نوح و لوط (ع) بود که نافرمانی آن دو پیامبر را نمودند و درباره حفصه و عایشه نازل شده بود بر حفصه قرائت کرد  و فرمود:

( اگر تو و عایشه امروز برای خواری پدر من امیرالمومنین (ع) به یکدیگر کمک میکنید این کار شما تازگی ندارد چرا که همین معامله را با جدم پیامبر (ص) کردید.)

حفصه چون دید رسوا شده است نامه عایشه را پاره کرد و از ام کلثوم (س) خواست که بیشتر از این او را رسوا نکند.

2- جنگ پیامبر(ص) با بنی سعد

در شعبان سال ششم هجرت پیامبر (ص) حضرت امیرالمومنین (ع) را به همکراه 100 نفر برای مقابله با طایفه بنی سعد در اطراف مدینه فرستاد. بنی سعد با خبر شده فرار کردند و مسلمانان صد شتر و هزار گوسفند به غنیمت گرفتند. امیرالمومنین (ع)چند شتر بای پامبر (ص) جدا کرد و سایر غنایم را بین مسلمانان تقسیم فرمود و به مدینه باز گشتند.

3- شهادت سعید بن جبیر

در این ماه در سال 95 هجری جناب سعید ین جبیر کوفی به دست حجاج بن یوسف ثقفی به شهادت رسید.

سعید مردی فقیه و زاهد و عابد بود که توفیق کسب علم از محضر مبارک حضرت زین العابدین (ع) را یافته بود. او به خاطر اعتقاد خالص و محبت کاملی که به اهل بیت معصومین (ع) داشت نزد امام زین العابدین (ع) از احترام خاصی برخوردار بود.

هنگامی که حجاج خواست آن بزرگوار را شهید کند دعا کرد که حجاج بعد از شهادت او قادر به قتل هیچکس نشود. خداوند دعای او را مستجاب کرد وحجاج 15 تا 20 روز بعد از شهادت سعید زنده بود و کسی را نکشت تا به مرض آکله به درک واصل شد.
بعد از آنکه حجاج سر آن بزرگوار را جدا کرد دو پای مبارک او را نیز از ساق جدا کردند در حالی که از سن مبارکش 57 یا 79 سال میگذشت در شهر الحی در واسط عراق مدفون شد. قبر آن بزرگوار یکی از زیارتگاههای محبین اهل بیت علیهم السلام است که دارای گنبد و صحنی بزرگ مشتمل بر چهار در است.

بعضی مرگ حجاج را 15 روز و بعضی 20 روز و عده ای 40 روز بعد از شهادت جناب سعید بن جبیر نقل کده اند که اگر مرگ حجاج در 13 ماه رمضان باشد شهادت سعید به ترتیب در روزهای 27 یا 28 یا 22 یا 23 و 2 و 3 شعبان محتمل است ولی قدر مسلم این است که شهادت سعید در شعبان بوده است.

4- مرگ مغیره بن شعبه لعنت الله علیه

در ماه شعبان سال 50 هجریمغیره بن شعبه در حالی که از طرف معاویه حاکم کوفه بود در سن 70 سالگی به درک واصل شد  و زیاد بن ابیه به جای او منصوب شد. مغیره بن شعبه در کوفه سب به امیرالمومنین (ع) مینمود و خطبا را امر میکرد که آن حضرت را لعن کنند و تا زمان فرا رسیدن مرگش این عمل را ترک نکرد.

 مغیره از اصحاب صحیفه ملعونه و لیله عقبه بود که میخواستند پیامبر (ص) آله را به قتل برسانند و همچنین از اصحاب سقیفه است.

او از کسانی بود که در آتش زدن در منزل امیرالمومنین (ع) , شکستن در , کتک زدن به مادر سادات حضرت صدیقه شهیده فاطمه زهرا (س) و سقط جنین شریک بود.
زنای مغیره با ام جمیل در بصره شهرت خاص دارد و در کتب شیعه وسنی با مدارک مختلف ذکر شده است. ابن ابی الحدید میگوید:

(مغیره زناکارترین مردم در جاهلیت و اسلام بود. مغیره از کسانی بود که به دستور معاویه  همراه عمروعاص و عروه بن زبیر روایاتی دروغین ساختند که مقتضای آنها وجوب لعن و برائت از امیرالمومنین (ع) بود و برای این کار معاویه جوائز فوق العاده ای برای آنان مقرر کرد. )

او در محضر امام حسن (ع) جسارتها به پدر بزرگورش نمود. اما آن حضرت جوابهای مناسبی به او دادند و در آخر فرمودند:

( تو آن کسی هستی که در شهادت مادرم و برادرم محسن (ع) شریک بودی.)



نویسندگان وبلاگ:
کدهای اضافی کاربر :


>