منتظران مهدی (شیعیان ضد ماسون)
مذهبی و تاریخی و فرهنگی
کلمات کلیدی مطالب
نویسنده: ضد ماسون - چهارشنبه ۱٢ بهمن ۱۳٩٠

رجعت

 

رَجعَت از ریشه رج‌ع عربی و در لغت به معنای یکبار بازگشتن است. رجعت بمعنای عام آن یعنی بازگشت مردگان به زندگی در دنیا. در بعضی فرق اسلامی نظیر شیعه و دیگر ادیان معتقد به قیامت، نیز باور به رجعت وجود دارد. از جمله اعتقاد مسیحیان به (زنده نمودن مردگان توسط حضرت عیسی ع) و اعتقاد آنان به زنده شدن  حضرت عیسی (ع) پس از آنکه مصلوب شد، یا(داستان اصحاب کهف)و دیگر موارد. در واقع اعتقاد به رجعت بمعنای عام آن، اعتقاد به قیامت است.


رجعت در نزد یهود

در یهودیت هم به مفهوم رجعت اشاره شده است، و از آن به گیل گول تعبیر شده است، همچنین بر اساس کتاب اشعیا، در زمان ظهور ماشیح، همه مردگان اسرائیل زنده خواهند شد.

رجعت در نزد مسیحیت

 موضوع آخر الزمان و رسیدن ملکوت الهی به چند صورت مختلف و گاه متناقض، در بخش های مختلف کتاب های عهد جدید مطرح شده است و این مسئله سبب شده که از نخستین دوره های مسیحیت بین دانشمندان مسیحی اختلاف نظرهایی بوجود بیاید. و براساس همین اختلافات گرایش های مختلفی بین مسیحیان بوجود آمده:

 

نظر اول:

گروهی از پدران روحانی رجعت حضرت عیسی (ع) را با تمامی جزئیاتی که در مکاشفات ذکر شده بسیار نزدیک می دیدند چون در بعضی از آیات انجیل آمده که حضرت به شاگردان خود نوید داده بود که شما هستید و آخر الزمان را شاهد خواهید بود.


نظر دوم:

 گروهی دیگر خود را هزاره ششم می پنداشتند و معتقد بودند که عمر جهان شش هزار سال است و آن ها در سالهای آخر عمر جهان هستند که بعد از تمام شدن این هزاره و پایان یافتن عمر جهان هزاره مسیح و شهدا که هزار صلح و آرامش است خواهد آمد

 
نظر سوم:

 که نظر اکثریت مسیحیان بود، این است که کلیسای اولیه و جامعه مؤمنان مسیحی محل حضور مسیح و روح القدس و مقدمه تحقق ملکوت الهی است.


 
اهمیت رجعت مسیح

رجعت مسیح در کتاب مقدس بیش از سیصد بار ذکر شده است و چندین باب کامل به این موضوع اختصاص دارد; حتى بعضى از رساله هاى عهد جدید مربوط به رجعت مسیح است. درک صحیح رجعت مسیح کلید کتاب مقدس است. بدون درک صحیح رجعت مسیح نخواهیم توانست بسیارى از تعالیم و آیین هاى مقدس و وعده هاى کتاب مقدس را درک کنیم... تا به رجعت مسیح معتقد نباشم، آینده ى نجات براى ما روشن نخواهد بود... در آیات زیادى مسیحیان تشویق شده اند که براى بازگشت مسیح آماده باشند و از این حقیقت تسلى پیدا کنند، ضعیفان را با این حقیقت تقویت نمایند و سختى ها را تحمل کنند و اعتماد خود را حفظ نمایند; زیرا خداوند به زودى مراجعت خواهد کرد و براى منتظران خود برکت و اجر و پاداش خواهد آورد.

رجعت در نزد  اهل حق

 اهل حق به رجعت که از اصول مسلم شیعه است اعتقاد دارند منتها آن را در زبان عامیانه به دون تعبیر می کنند و این تفکر مسلماً اسلامی و شیعی می‌باشد و هیچ ربطی به تناسخ ارواح بودایی ندارد. رجعت در مرام اهل حق به مفهوم بازگشت برخی از اهل حق و اهل باطل، به امر حق پس از مرگ و پیش از قیامت به دنیا می‌باشد.

 

رجعت از نظر اهل سنت‏

 

بر خلاف عقیده شیعه، اهل سنّت عقیده به رجعت را خلاف عقاید اسلامى مى‏دانند و آن را هیچ نمى‏پسندند. نویسندگان وشرح حال نویسان آنان، معتقدان به رجعت را طعن و رد کرده و آن را نشانه طرد روایت راوى مى‏دانند. گویا در نظر آنان عقیده به رجعت در شمار کفر و شرک یا بدتر از آن قرار دارد! به این بهانه شیعه را مى‏کوبند و ناسزا مى‏گویند.

البته در میان اهل سنّت افراد بسیار اندکى هستند که به رجعت شمارى از افراد - از جمله اصحاب کهف در عصر ظهور مهدى‏علیه السلام - اشاره کرده‏اند.

معتقدان به رجعت براى اثبات این اعتقاد خود، از آیات و روایات فراوانى بهره برده و این آیات و روایات راعمدتاً به دو دسته تقسیم کرده‏اند: دسته نخست آیات و روایاتى است که سخن از وقوع رجعت در امت‏هاى گذشته دارد. دسته دوم آیات و روایاتى که به اعتقاد ایشان دلالت بر وقوع آن در آخِرُالزّمان و هنگام ظهور حضرت مهدى‏علیه السلام دارد.

توجه به اعتقادات اهل­سنت که از کتب عالمان این فرق به دست می­آید، می­توان به یک نتیجه کلی در گزینشی بودن برخی اعتقادات ایشان دست یافت. معمولا اعتقادتی که به نحوی به ولایت اهل­بیت(ع) مرتبط می­باشد، مورد انکار اهل­سنت واقع شده است. رجعت یکی از این اعتقادات است که با توجه به پیوندی که با مهدویت وجریانات بعد از ظهور دارد، به شدت مورد انکار آن فرق شده؛ درحالی که در این مقاله به نقض این عقیده توسط خودشان آشنا می­شویم.

 

علت اصلی انکار رجعت

 

بطورکلی اهل­سنت اعتقادات مخالف و ضد با عقیده خلفاء جور را به هر نحو ممکن رد می­کنند و برای انکار خود دلیلی جز اتهام ندارند. موقعیت اعتقاد به رجعت وابستگی حقیقی با مهدویت و ظهور منجی بشریت حضرت­حجه بن­الحسن(عج) و حکومت اهل­بیت(ع) و مجازات دشمنان دارد. در این صورت خلفاءجور و بنی­امیه و بنی­عباس و حامیان کلامی این ظالمین از اهل­حدیث و معتزله و اشاعره، هرگز راضی به این اعتقاد و اشاعه آن نبوده، همانطور که راضی به وجود منجی بشریت نیز نمی­باشند. به همین دلیل راه انکار را برگزیدند و برای انکار خود ادله واهی تراشیده­اند.

 

سید­مرتضی می­گوید:

 

(بسیاری از مخالفین که منکر رجعت هستند دلیلشان بر انکار رجعت محال بودن (غیرمقدور بودن) آن است. درحالی که حضرت عزیر(ع) بعد از اینکه زنده شد و زنده شدن الاغ خود را دید فرمود: ان الله علی کل شئ قدیر و این خود جوابی است بر مدعیان جاهل انکار رجعت.)

 

 جعت در نزد شیعه

اما رجعت در اصطلاح علم کلام و در عقیده شیعیان عبارت است از اینکه:

خداوند گروهی از مردگان را در هنگام ظهور مهدی (عج) به همان صورتی که قبلا در دنیا بوده‌اند به دنیا بر می‌گرداند، گروهی را عزیز و گروهی را ذلیل می‌کند و اهل حق را بر اهل باطل غلبه داده، داد مظلومان را از ستمگران می‌گیرد.[  شیعیان معتقدند انسان‌های بسیار نیکو و انسان‌های بسیار پلید در آخرالزمان و پس از ظهور مهدی به اذن خداوند به دنیا باز می‌گردند.

رجعت همان کرّت است ولی در معدودی از احادیث شیعه چنین آمده‌است که علی بن ابیطالب (ع)کرّت‌های متعدد دارد

در حدیثی از حضرت علی (ع)چنین آمده‌است:

(رجعت علم خاص و ویژه‌ای است که اکثر مردم قدرت درک و تحمل آن را ندارند.)

همچنین در حدیث دیگری چنین آمده‌است:

 (رجعت تجلی قدرت خداوند است، پس آن را انکار نکنید.)

(برای تو بیان کردم که در همه قرن‌ها شیعه بر اعتقاد رجعت اجماع کرده اند)

ممکن است کسی از شیعه، به رجعت اعتقاد نداشته باشد و روایات آن را تاویل کنداگرچه در روایات، ائمه شیعیان، آنان را از انکار رجعت شدیدا بر حذر داشته‌اند.

به اعتقاد شیخ مفید:

(امامیه اتفاق کرده اند که بازگشت بسیاری از مرده‌ها به دنیا قطعی است)

طبرسی و حرّ عاملی و ابن المظفّر و غیره گفته اند:

(اعتقاد به رجعت محل اجماع همه شیعیان است  و بلکه از ضروریات تشیع است.)

همچنین به اعتقاد علامه مجلسی هدف از رجعت این است:

 (همه پیامبرانی که خداوند آنان را مبعوث کرده به دنیا باز گردانده می شوند تا همراه علی بن ابی طالب بجنگد)

 

قرآن و مسئله رجعت

هدف اصلی ما از آوردن آیت شریفه قـرآن که از زنده شدن بـرخی از مردگان گـزارش می کند و نیز ترسیم دسته های روایات در این مورد، این است که زمینه طرح این سـؤ ال فـراهـم آیـد کـه:

آیـا در قـرآن شـریـف بـر مـسـاءله رجـعـت دلیل داریم ؟

پاسخ :

آری ! در قـرآن کـریـم آیـات مـتـعـددی اسـت کـه امـامـان اهـل بـیـت عـلیـهـم السـلام آنـهـا را به مساءله رجعت تفسیر کرده اند. و روشن است که امامان مـعـصـوم علیهم السلام مترجمان و مفسران حقیقی وحی الهی هستند. قرآن در خانه آنان فرود آمده و صاحبان خانه از آنچه در خانه است از همگان آگاهتر و داناترند.

پـیـش از آوردن نـمـونه هایی از آیات قرآن در این مورد، توجه شما خوانند گرامی را به ایـن نـکـتـه مـعـطـوف مـی دارم کـه بـرخـی از دانـشـمـنـدان مـعاصر، ۷۶ آیه از آیات را که تاءویل به رجعت شده است گرد آورده اند و اینها غیر از انبوه روایات در این مورد است که از آنها سخن خواهد آمد.

و این مطلب شگفتی هم ندارد چرا که اصل رجعت از موضوعات عقیدتی است . طبیعی است که بر آن تاءکید شده باشد.

 

 

نمونه هایی از آیات

۱ـ (وَ یَوْمَ نحْشرُ مِن کلّ ِ أُمّةٍ فَوْجاً

و آن روز کـه از هـر امـتـی ، گـروهـی از کسانی را که آیات ما را دروغ انگاشتند محشور گردانیم .)

 

از امـام صـادق عـلیـه السـلام روایـات مـتـعـددی در تاءویل این آیه شریفه در مورد رجعت رسیده است ؛ از جمله این روایت است که :

 مـردی بـه اما صادق علیه السلام گفت :اهل سنت می پندارند که این آیه شریفه که می فرماید: ((وَ یَوْمَ نحْشرُ مِن کلّ ِ أُمّةٍ فَوْجاً )) در مورد روز قیامت است.

 

امـام صـادق عـلیـه السـلام فـرمـود:

 (آیـا خـداوند در روز رستاخیز از هر امتی گروهی را مـحشور می سازد و بقیه آنان را وا می گذارد؟ هرگز! این در مورد رجعت است که برخی را زنده می سازد. )

 

2-(و َ حَشرْناهُمْ فَلَمْ نُغَادِرْ مِنهُمْ أَحَداً

و همه آنان را گرد خواهیم آورد و هیچ یک را فروگذار نخواهیم کرد.)

 

3- (وَ یَوْمَ نحْشرُ مِن کلّ ِ أُمّةٍ فَوْجاً

هـمـه انسانهای با ایمانی که بناحق کشته شده باشند رجعت می کنند و پس از آن از دنیا می روند. رجعت برای مؤ منان خالص و نیز کافران محض است )

 

میان سید اسماعیل حمیری شاعر حقگوی شیعه و (سوارالقاضی در مجلس منصور خلیفه عباسی ، مناظره ظریفی درگرفت که خلاصه ای از آن ترسیم می گردد:

 

قاضی دستگاه خلافت با اشاره به سید حمیری به خلیفه گفت :

 

این مرد به رجعت معتقد است .

سید پاسخ داد:

اما در مورد گفتار قاضی ، من به آنچه قرآن شریف بر آن رهنمون است ایمان دارم . و این است که می فرماید:

(وَ یَوْمَ نحْشرُ مِن کلّ ِ أُمّةٍ فَوْجاً )

 

و در آیه دیگری می فرماید:

(وَ حَشرْناهُمْ فَلَمْ نُغَادِرْ مِنهُمْ أَحَداً) 

از این دو آیه شریفه دریافت می شود که دو حشر و نشر و زنده شدن هست ، یکی از آن دو، عـمـومـی و هـمـگـانـی اسـت و در روز رسـتـاخـیـز اسـت و دیـگـری خـصـوصی که همان رجعت گروههایی باشد… که ما بر آن معتقدیم .

 

4ـ (إِنّا لَنَنصرُ رُسلَنَا وَ الّذِینَ ءَامَنُوا فی الحَْیَوةِ الدّنْیَا وَ یَوْمَ یَقُومُ الأَشهاَدُ

 ما پیام آوران خویش و ایمان آوردگان را در زندگی دنیا و در روز قیامت که شاهدان برای شهادت به پای می خیزند یاری می کنیم .)

 

از امـام صـادق عـلیـه السـلام در مـورد ایـن آیـه شـریـفـه سـؤ ال شده است که فرمود:

(بـخـدای سـوگـند که این یاری رسانی ، در رجعت خواهد بود. آیا نمی دانی که بیشتر پـیـامـبـران خـدا در دنـیـا بـه پـیـروزی ظـاهـری نـرسـیـده و بـه شـهـادت نـائل آمـدنـد، هـمـینگونه امامان راستین ؟ با این بیان این وعده پیروزی در هنگام رجعت خواهد بود)

 

5ـ (رَبّنَا أَمَتّنَا اثْنَتَینِ وَ أَحْیَیْتَنَا اثْنَتَینِ

 

یعنی : پروردگارا! ما را دو بار میراندی و دو بار زنده ساختی )

 

امام باقر علیه السلام فرمود:

(این آیه شریفه مخصوص گروههایی است که پس از مرگ بار دیگر به همین دنیا رجعت می کنند)

 

این پرتویی که از آیات شریفه که امامان اهل بیت علیهم السلام بوسیله آنها بر مساءله رجـعـت اسـتـدلال نموده اند. این اصل رجعت بصورت سربسته و کلی است که در این رابطه توضیحات لازم خواهد آمد.

  

استدلال‌هایی که برای اثبات رجعت آمده است

در بسیاری از احادیث و تفاسیر برای اثبات رجعت استدلال‌هایی شده‌است، برخی از آنان از قرار زیر است:

در آیه ای از قرآن آمده:

 (از روزی یاد شده‌است که از هر امتی گروهی محشور می‌گردد، حال آنکه در روز قیامت طبق آیه ای دیگر همه، بدون استثناء محشور می‌شوند. لذا روزی که برخی محشور می‌شوند روزی غیر از قیامت و روز رجعت است)

 

از آنجا که در برخی آیات قرآن بین مرگ(موت) و کشته شدن(قتل) فرق گذاشته شده‌است و همچنین دربرخی آیات دیگر گفته شده‌است که هر کسی مرگ را می‌چشد، پس کسی که کشته می‌شود حتماً باید به دنیا برگردد تا مرگ را بچشد.

بعضی انسانها به دلیل گناهانشان پیش از مرگ معین(اجل مسمّی) می‌میرند و لذا خدا آنها را دوباره زنده می‌کند تا روزی تعیین شده خود را بخورند و در موعد مقرّر از دنیا بروند.

 

 

در آیاتی دیگر از قرآن آمده:

(از همه انبیاء پیمان گرفته شده‌است که رسول خدا را یاری کنند، ولی از آنجا که این اتفاق نیافتاده‌است، همه انبیاء و رُسل برگشته و رسول خدا نیز برخواهد گشت و او را یاری خواهند کرد. )

( به کسانی که ایمان آورده و کار نیک کنند وعده حکومت بر زمین داده شده‌است در حالیکه این وعده هنوز انجام نشده‌است و خدا در وعده اش خلاف نمی‌کند، لذا آنان باید به دنیا رجعت کنند و شاهد اجرای وعده الهی باشند.

( سنت الهی تغییری نمی‌کند، رجعت در امت اسلامی هم اتفاق خواهد افتاد.)

( بازگشت مردمانی که هلاک شده‌اند حرام شده‌است. در حالیکه در قیامت همه امتها باز می‌گردند. پس این زمان، روزی غیر از روز قیامت یعنی روز رجعت است.)

(آیا پنداشتید که داخل بهشت می‌شوید و حال آنکه هنوز مانند آنچه بر [سرِ] پیشینیان شما آمد، بر [سرِ] شما نیامده است؟...» لذا آزمایشاتی که بر امتهای گذشته شده باید بر امت اسلام بشود و از آنجا که رجعت در امتهای گذشته بوده باید در امت اسلام هم باشد.)

 

نظرعلماء شیعه در مورد احادیث رجعت

علماء شیعه عمدتا احادیث رجعت را متواتر دانسته‌اند از جمله:

شیخ حر عاملی

شیخ حر عاملی ضمن بیان بیش از ششصد حدیث و بیش از شصت آیه می‌گوید:

 (هیچ شکی نیست که این احادیث به تواتر معنوی رسیده‌است، زیرا برای کسی که قلبش از شبهه و تقلید پاک باشد موجب یقین و قطع می‌شود.)

همچنین او در مورد برخی احادیث در کتب متاخرین شیعه در مورد رجعت چنین گفته‌است:

(رساله هائی در رجعت از بعض متاخرین دیدم که حدیثهای دیگری داشت ولی چون مشتمل بر مطالب غریبی بود - که غالب مردم در اولین وهله منکر می‌شوند - آنها را نقل نکردم.با اینکه همان مطالب هم از قدرت خدا بیرون نیست.)

علامه مجلسی

علامه مجلسی بعد از نقل احادیث رجعت می‌گوید:

(این اخبار به حد تواتر از ائمه اهل البیت نقل شده، بیش از چهل محدث ثقه در بیش از پنجاه کتاب حدیثی، آنها را روایت کرده‌اند، اگر این روایات متواتر نباشد، پس در هیچ چیزی ادعای تواتر امکان ندارد.)

 علامه طباطبائی

مرحوم علامه طباطبائی می‌گوید:

(همانا روایات رجعت، متواتر معنوی است و مخالفین از همان صدر اول، اعتقاد به رجعت را از مشخصات شیعه و ائمه آنان دانسته‌اند. اگر بعضی از این روایات قابل خدشه و مناقشه هم باشد ضرری به تواتر آنها نمی‌رسد. علاوه بر این تعدادی از روایات در مورد رجعت صریح و قابل اعتماد است.)

 

اینک نگرشی بر روایات

روایـاتـی کـه بـیانگر زنده شدن مردگان پیش از فرا رسید رستاخیز باشد، بسیار است و بر سه بخش قابل تقسیم می باشند:

۱ـ انـبـوه روایتی که از زنده شدن مردگان بدست پیامبران گذشته سخن می گوید و این دسته بسیار است .

۲ـ دسـته دیگر روایاتی است که تصریح می کند که به دعای خالصانه پیامبر(ص ) و به دست او مردگانی زنده شدند.

۳ـ و روایاتی که نشانگر آن است که بر اثر دعای برخی از امامان معصوم علیهم السلام برخی مردگان زنده شدند، که ما برای رعایت اختصار، از آوردن نمونه های می گذریم .

 

رجعت  امامان (ع) بعد از شهادت امام زمان (عج)

 

قرآن می فرماید:

 

(هر نفسی مرگ را می چشد)

 

 طبق این آیه که بیان کننده سنت الهی در باره همه مخلوقات است، امام زمان (عج) نیز پس از برقراری عدالت جهانی و ایجاد حکومت جهانی از این دنیا می روند.

 

اما آیا به مرگ طبیعی یا به شهادت؟

  از دسته‌ای روایات استفاده می‌شود که آن حضرت به مرگ طبیعی از دنیا می‌رود. روایات زیر از آن جمله‌اند

 
1-ام سلمه از پیامبر خدا (ص) چنین نقل می‌کند:

(مهدی از خاندان من و از فرزندان فاطمه است.... او در میان مردم به سنت پیامبرشان عمل می‌کند، پس هفت سال درنگ می‌کند و آن گاه از دنیا می‌رود و مسلمانان بر او نماز می‌گزارند. )

 
2- در روایتی که در تفسیر آیه شریفه: "ثُمَّ رَدَدْنا لَکُمُ الْکَرَّةَ عَلَیهِم"‏ ؛ پس از [چندی] دوباره شما را بر آنان چیره می‌کنیم، از امام صادق (ع) نقل شده چنین آمده است:

(منظورخروج امام حسین(ع) با هفتاد تن از یارانش [در زمان رجعت است] در حالی که کلاه‌خودهای زرینی که دو رو دارد بر سر دارند و اعلام کنندگانی به مردم برسانند:

 

این حسین است که خارج شده است، تا آن جا که مؤمنان هیچ شک و تردید درباره او نکنند و بدانند که او دجّال و شیطان نیست، و او است حجّت قائم [به حق] در میان شما و چون معرفت به این که آن حضرت همان حسین (ع) است در دل‌های شیعیان استقرار یافت، حضرت حجّت را مرگ فرا می‌رسد و کسی که آن جناب را غسل می‌دهد و کفن و حنوط می‌کند و به خاک می‌سپارد همان حسین بن علی(ع) خواهد بود. جز وصی و امام هیچ کس متصدّی [کار کفن و دفن] وصی نشود.)

 
3- در روایت دیگری نیز امام صادق (ع) در پاسخ به این پرسش که اولین کسی که به دنیا رجعت خواهد کرد چه کسی است می‌فرماید:

 

 (امام حسین (ع) در پی قائم (ع) خروج می‌کند... حسین (ع) به همراه آن گروه از یارانش که با او به شهادت رسیدند، به پیش می‌آید در حالی که هفتاد پیامبر او را همراهی می‌کنند، آن گونه که به همراهی موسی بن عمران فرستاده شدند. قائم (عج) انگشتر خود را به او واگذار می‌کند. پس حسین (ع) نخستین کسی است که عهده‌دار غسل و کفن و حنوط آن حضرت می‌شود و ایشان را در قبر خود قرار می‌دهد. )

 
از دسته ا‌ی دیگری از روایات استفاده می‌شود که آن حضرت به شهادت خواهند رسید

 
1- از امام حسن مجتبی (ع) روایت شده است:

 

 (به خدا سوگند، پیامبر خدا با ما پیمان بسته است که این امر [امامت] را دوازده‌ تن امام از فرزندان علی و فاطمه به دست خواهند گرفت و هیچ کدام از ما نیست، مگر این که مسموم یا کشته می‌شود)

  
2- امام صادق (ع) نیز در این باره می‌فرماید:

 

(به خدا قسم هیچ‌یک از ما نیست، مگر این که کشته شده و به شهادت می‌رسد. )

 
3-از امام رضا (ع) نیز مشابه همین تعبیر، روایت شده است.

با توجه به این دو دسته روایات اظهار نظر صریح و قطعی در مورد چگونگی وفات امام‌مهدی (عج) مشکل به نظر می‌رسد.

اما به فرض این که آن حضرت به شهادت برسند قاتل ایشان کیست؟ در کتاب إلزام الناصب به نقل از برخی از علما عبارتی نقل شده است که قاتل آن حضرت این گونه معرفی شده است:

 (هنگامی که هفتاد سال حکومت حضرت حجّت به پایان رسید، مرگ به سراغ او می‌آید. زنی از «بنی تمیم» به نام «سعیده» که ریشی چون مردان دارد، از بالای پشت بام هاونی سنگی به سوی آن حضرت که در حال گذشتن از آن مسیر است پرتاب می‌کند و او را می‌کشد.

 پس از درگذشت آن حضرت. امام حسین (ع) عهده‌دار به خاک سپاری او می‌شود.)

 شهید سید محمد، محمد صادق، صدر نقدها و اشکالات متعددی بر این عبارت وارد دانسته  ازجمله می‌نویسد: این متن اساساً قابلیت اثبات موضوع [شهادت حضرت] را ندارد؛ زیرا روایت نقل شده از یکی معصومین نیست، بلکه از بعضی از علما که ما نمی‌دانیم کیست، نقل شده است.

 

 حتی اگر این متن ـ چنان که از ظاهر آن برمی‌آید ـ اشاره به مضامین برخی روایات داشته باشد، تبدیل به روایت مرسلی می‌شود که نه سند آن مشخص است و نه امامی که از او روایت شده است.

 

 افزون بر این که سند روایات یاد شده معمولاً ضعیف است و مضامین آنها دور از ذهن است به گونه‌ای که نمی‌توان با آنها چیزی را ثابت کرد.

پس از امام زمان (عج) و برقراری حکومت واحد جهانی به وسیله ایشان رجعت اتفاق خواهد افتاد.

 رجعت به این معنا است که پس از ظهور امام زمان (ع) برخی از جمله برخی از ائمه زنده می شوند.

 

در روایات ما به رجعت برخی از پیامبران؛ مانند حضرت عیسی و برخی از ائمه؛ مانند امام حسین (ع) و برخی از اصحاب پیامبر اکرم (ص) و ائمه (ع) ؛ مانند سلمان فارسی، مقداد، جابر بن عبد الله انصاری، مالک اشتر و مفضل تصریح شده است.

 

اصل رجعت از عقاید شیعیان است که روایات زیادی درباره آن وارد شده است تا آن جا که برخی مانند علامه مجلسی قائل به تواتراین روایات شده  

 

 

نکته پایانی :

 از امام معصوم روایت شده که:

(هرمسلمانی باید به سه مسئله معتقد باشد 

 1-معراج پیامبر گرامی اسلام (ص)

- ظهور قائم آل محمد(عج)

- رجعت امامان (ع) به این دنیا بعد از شهادت قائم آل محمد

 در غیر این صورت از دین خارج گردیده است )

 

 

 

 

نویسندگان وبلاگ:
کدهای اضافی کاربر :


>